Een ontwapenend prentenboek met flapjes, over de grote nieuwsgierigheid van een klein muisje. Pret verzekerd voor jong en oud. Muisje is ontzettend nieuwsgierig. Overal wil hij in kijken, zelfs in de luiers van zijn vriendjes. Haasje, Geitje, Hondje, Koetje, Paardje en Varkentje, een voor een komen ze aan de beurt. Dan willen de vriendjes natuurlijk ook wel eens weten wat er in de luier van Muisje zit. Er staat hun een grote verrassing te wachten.

Guido Van Genechten (1957) maakt al sinds 1995 prentenboeken voor jonge kinderen. Zijn overwegend eenvoudige verhalen staan dicht bij de belevingswereld van deze doelgroep en worden opgetild door de grote vertelkracht van zijn tekeningen. De boeken van Guido Van Genechten zijn geliefd bij peuters en kleuters over de hele wereld: er werden miljoenen exemplaren van verkocht in 49 verschillende talen. Het flapjesboek 'Mag ik eens in je luier kijken' - een must-have voor de oudere peuters in elke crèche - verscheen in 32 talen, goed voor 1,8 miljoen verkochte exemplaren! Daarnaast is Guido van Genechten vooral gekend van de reeks over het konijntje Rikki.

Beer gaat op zoek naar zijn bril. Hij moet hem terugvinden! Misschien weet Giraf waar hij is gebleven? Onderweg naar zijn vriend ziet Beer allerlei dieren die er eerder niet waren. Een olifant, een krokodil, een flamingo, een hert. Hoe kan dat nu? En wie is die lange slungel met vlekken eigenlijk? Dat kan toch Giraf niet zijn?

Een vrolijkmakend prentenboek over je fantasie de vrije loop laten.

Leo Timmers (1970) is een zeer geliefd prentenboekenmaker bij klein en groot. Zijn boeken voor peuters en kleuters zijn te lezen in 41 talen en veelbekroond in binnen- en buitenland. Ook in de Vlaamse Leesjury kapen zijn boeken vaak de eerste prijs weg bij de kleuters. Zijn kleurrijke, in het oog springende figuren (meestal dieren) spreken tot de verbeelding en de humor spat van de pagina's. Ontdek ook het (quasi) tekstloze 'Boem', 'Garage Gust', 'Het eiland van Olifant', 'Een huis voor Harry' of 'Het monstermeer'. In zijn indrukwekkende nieuwste prentenboek 'Kiki & ik' (5+) tapt hij een ander vaatje. Wij zijn heel benieuwd naar zijn volgende boeken en blijven tegelijk zijn oude koesteren!

In dit kleine rode huisje boven op de berg woont Mimi. Mimi is een heksje met een echte heksenhoed en een echte heksenbezem. Ze kan al goed vliegen, en toveren, dat lukt ook al een klein beetje. Zo begint elk verhaal over het ondernemende heksje Mimi. Kinderen vinden die herhaling heerlijk en kunnen al snel trots zelf de eerste bladzijde voorlezen. Met dikke zwarte contouren en felle kleurvlakken maakt Kathleen Amant (1969) vrolijke prentenboeken voor peuters en kleuters die heel dicht bij hun leefwereld staan. Amant debuteerde in 2004 met twee prentenboeken over Anna, nog steeds de gekendste hoofdrolspeler in haar oeuvre. De reeks telt ondertussen al meer dan 70 delen, allemaal over herkenbare thema's in het leven van een jong kind. In de 'Heksje Mimi'-reeks (3+) worden even herkenbare onderwerpen bovendien overgoten met een vleugje magie, de fantasie prikkelend. Verjaren is voor elk kind een heel avontuur, maar als je een taart moet vervoeren op je bezem nog veel meer! Natuurlijk gaat het mis, maar Heksje Mimi en haar vriendin Roosje blijven niet bij de pakken zitten en halen hun beste toverkunsten boven om het weer goed te maken. Amant verkocht al meer dan 2 miljoen boeken in het Nederlandse taalgebied. Daarnaast zijn haar boeken veelvuldig vertaald en ook internationaal een hit.

“Hoe maak je eigenlijk vrienden?” Dat vraagt Gaston zich af, nadat hij helemaal alleen een prachtig zandkasteel bouwde. Een verhaal over golven, koekjes en een kleine garnaal. Over keihard je best doen en blijven proberen. Over heel graag willen, maar niet lijken te kunnen. Maar vooral een verhaal over hoe dicht bij jezelf blijven, echt alles is.

Hanne Luyten schreef een hartverwarmend verhaal over vriendschap, vrienden maken en jezelf blijven. Korte teksten en veel herhaling maken dit voorleesverhaaltje al geschikt vanaf 3 jaar. Noëmi Willemen zorgde voor vrolijke illustraties van schattige schelpdieren met grote ogen en met duidelijk herkenbare emoties. Een fijn prentenboek om een gesprek aan te knopen en ervaringen uit te wisselen over het maken van vrienden.

Hanne Luyten zei een 10-jarige tv-carrière vaarwel om te gaan schrijven. In 2020 verscheen haar eerste prentenboek 'Het huis met de gele deur' en in 2021 richtte ze haar eigen uitgeverij Het Hannekesnest op. Niet veel later volgde 'Wilma Wonder' waarmee ze doorbrak als kinderboekenschrijver. Ondertussen figureren Wilma en haar vrienden al in vijf prentenboeken op rijm waarin diversiteit en spelplezier centraal staan. 'Wilma Wonder en de stoepkrijtruzie' werd de winnaar van de Leesjury 2026 (4-6 jaar). Daarnaast oogstte Hanne Luyten veel succes met enkele prentenboeken rond sociale vaardigheden: 'Op jou wil ik altijd wachten', 'Je bent al alles', 'Ik zie jou' (over pesten) en 'Tot je weer thuis bent'. Al deze prentenboeken maakte ze samen met illustrator Noëmi Willemen. Van hun prentenboeken gingen al 10.000den exemplaren over de toonbank, heel bijzonder voor een kleine onafhankelijke uitgeverij.

Tom Schamp neemt je in dit beeldwoordenboek mee op een fantastische reis naar een kleurrijke wereld. Met Otto en personages als Oom Tom Tom, Dr Demol en Professor De Vos ontdek je vreemde huizen, lekkere vruchten, grote boten, mooie muziekinstrumenten, exotische planten en zoveel meer. Grappig, prachtig geïllustreerd en leerzaam.

Illustrator Tom Schamp (1970) heeft zowel bij ons als internationaal zijn strepen al verdiend. Met zijn kleurrijke en gedetailleerde kijkboeken weet hij zowel kinderen als volwassenen te prikkelen. In zijn paginagrote illustraties kan je uren verdwalen. Wie goed kijkt, ontdekt in de tekeningen en korte zinnetjes allerlei subtiele details, woordspelingen en beeldgrapjes. Ook verwijzingen naar andere auteurs, kunst, films, reclame, en zoveel meer, komen vaak voor. Dat maakt dat ook volwassenen veel plezier kunnen beleven aan deze boeken.

Een belangrijk personage in Schamps werk is Otto. Hij maakte een hele reeks boeken over deze kleine poes, zoals 'Otto in de stad' en 'Otto in de luchthaven'. De Otto-boeken zijn omkeerboeken. Je leest eerst de heenweg, en om de terugweg aan te vatten draai je het boek om. Otto duikt ook regelmatig terug op in andere boeken van Tom Schamp.

Zijn werk werd al meermaals bekroond, met o.a. een Boekenpauw en een Gulden palet. Zijn nieuwste boek, 'Het allermooiste, buitengewone en complete boek van alle letters', haalde de longlist voor de Boon 2026.

Wil jij ook graag dieren spotten? Dat is niet makkelijk. Maar ik ben er heel goed in. Ik kan je vertellen hoe het moet. Lees dit boek, en wie weet, word je net zo goed als ik. BEER

Beer kan heel goed uitleggen hoe het moet, dieren spotten. Maar... het lukt hem niet om ook maar één dier te spotten! Dat zorgt voor hilariteit bij de kinderen, die er wel zien en willen roepen “Kijk daar! Je kijkt de verkeerde kant op!”

Aline Portman (1974) is een vrij nieuwe naam in kinderboekenland. Haar eerste prentenboek 'Een bijzondere vriend' verscheen in 2023 bij Lannoo en viel reeds op met haar figuren in grijs en oranje: uitgepuurde tekeningen die meteen je aandacht trekken en een glimlach op je gezicht toveren.

In dezelfde stijl volgde in 2025 'Dieren spotten doe je zo' dat een plaats veroverde op de longlist van de Boon. Hierin worden kinderen uitgedaagd om niet enkel te lezen maar extra goed te kijken naar de tekeningen en Beer te overtreffen als dierenspotter. Dit boek is genomineerd voor de Leesjury 4-6 jaar 2026-2027.

Kapper Tom heeft één geheim wapen: zijn soepkom. Met die kom op het hoofd knipt hij elke klant de perfecte coupe. De "Coupe à la kom" is razend populair in het dorp. Tot de kom aan diggelen valt. Wat nu?

In 'Kapper Tom' volg je hoe Tom, ten einde raad, de antiekwinkel van buurvrouw Kaat binnenwandelt en er een ware schatkamer ontdekt. Kruiken, trechters, koptelefoons, vazen: elk voorwerp blijkt een nieuw kapsel in de dop. En telkens mag de lezer mee op ontdekkingstocht dankzij de uitklappagina's: eerst zie je het object, dan klap je de pagina open en… onthult het nieuwe kapsel zich. Een prentenboek om keer op keer opnieuw te lezen voor kleuters die dol zijn op verrassingen. Hilariteit verzekerd!

Danny de Vos (1967) schreef de tekst als een reeks limericks: kort, ritmisch en heerlijk om hardop voor te lezen. De Franse illustrator Arnold Hovart (1971) studeerde, woont en werkt in Vlaanderen. Hij zette de personages neer met veel expressie en humor. Excentrieke types die er met hun nieuwe coupe nog gekker uitzien dan ervoor. Kapper Tom is een ode aan de verbeelding: wie creatief nadenkt bij een tegenslag komt verder dan ooit verwacht. De Vos en Hovart maakten eerder al het geslaagde non-fictieboek 'Vossenstreken'. Ook daarin is de combinatie van een sprankelende tekst en uitbundig beeldwerk een schot in de roos.

Loe heeft twee grote mensen. Ze zijn best aardig, maar ze moeten nog heel wat leren. Zo lopen ze zomaar naast de witte strepen van het zebrapad, terwijl iedereen toch weet dat daar de krokodillen zitten. Aan tafel fotograferen ze hun bord, in plaats van het leeg te eten. En voor het slapengaan poetsen ze zelf hun tanden – dat láát je toch liever doen? Maar wat Loe helemaal niet slim vindt: ze kijken nooit onder hun bed of er een monster verstopt zit. Geen wonder dat ze bang zijn in het donker! Gelukkig weet ze daar een oplossing voor.

Kristof Devos draait in 'Grote mensen weten niets!' de rollen om: volgens Loe zijn het de grote mensen die nog heel veel moeten leren! Je kan enkel grinniken om haar vastberadenheid en eigenzinnige analyse van de wereld rondom zich. En toegeven dat ze eigenlijk wel gelijk heeft. Ook in de illustraties kan je niet naast Loe kijken: fel en vurig staat ze in het centrum van haar wereld, de impact van de grote mensen - in vaak niet meer dan geschetste ledematen - lijkt zo wel erg miniem. Het boek is genomineerd voor de Leesjury 4-6 jaar 2026-2027.

Kristof Devos (1981) is illustrator, auteur, docent illustratie en host van de podcast Podlood. Hij behoort tot de hedendaagse generatie Vlaamse illustratoren die internationaal erkenning krijgen. Zo won hij meerdere prijzen in Amerika en China voor zijn illustraties in het prentenboek 'De wind en wij' met tekst van Claudia Jong uit 2020. In 2022 verscheen het uitgebreide filosofische prentenboek 'Vos, Vogel en ik' over vriendschap, met tekst en illustraties van zijn hand. Ook dit prachtige boek is opgemerkt in het buitenland en vertaald in meerdere talen.

Op een dag gebeurt in het kabouterbos iets wat niemand had verwacht. Een heel grote dennenappel valt naar beneden en komt vlak voor de deur van kabouter Boekie Wurmpie terecht. Hij kan zijn huis niet meer uit! De andere kabouters proberen hem te bevrijden, maar dat loopt niet van een leien dakje. Tot Innie Minnie, de allerkleinste kabouter van alle kabouters, een handje helpt…

Iedere kabouter heeft zijn eigen talent, en dat kan ook iets onverwachts zijn. “Wie niet groot is, moet slim zijn!”: een leuke boodschap voor kleuters in dit prentenboek over samenwerken. Je krijgt er bovendien een gratis portie fysica bovenop: hoe werkt een hefboom?

Voor het najaar van 2026 staat er een nieuw boek over het kabouterbos op de planning en dan zal ook deze herfstige leukerd opnieuw worden gedrukt. Recent verscheen ook het vrolijke prentenboek 'Schatjes van patatjes' over vriendschap en diversiteit.

Het was tijd voor een feest. Vonden wij. Er was niemand jarig, er begon geen vakantie en ons land was geen kampioen. En dus was het tijd voor een feest, een onvergetelijk feest. Maar... wat doen we met die mopperige Hans?

In dit feestelijke prentenboek staan universele thema's als vriendschap, creativiteit en inclusie centraal. De gekozen wij-vorm versterkt het gevoel van verbondenheid. Bouke Billiet (1981) schrijft toegankelijk en humoristisch, en een beetje absurd. De speelse illustraties in uitbundige kleuren van Marjolein Pottie bevatten veel leuke details en versterken het verhaal. Aandachtige lezers herkennen misschien ook de bestaande stedelijke straatbeelden. Dit boek is genomineerd voor de Leesjury 4-6 jaar 2026-2027.

Na enkele boeken voor volwassenen, legde Bouke Billiet zich meer toe op kinderboeken in een eigenzinnige, licht absurde stijl telkens samen met illustrator Marjolein Pottie. Voorafgaand aan 'Tijd voor feest!' maakte het duo ook het prentenboek 'De ijsbeer en de nacht' en het leesboek 'Tony' dat werd geselecteerd voor de Leesjury 8-10 jaar.

Marjolein Pottie (1970) illustreert al sinds 1995 kinder- en prentenboeken. Reeds in 1997 won ze de Boekenpauw (voor best geïllustreerde kinderboek) voor het prentenboek 'Muu' van Geert De Kockere. Recenter oogstte ze succes met de serie over Ridder Muis samen met Dirk Nielandt, waarvan we ook een deel in onze Smaakmakerslijst hebben opgenomen. Het eerste deel won de Leesjury 6-8 jaar in 2012. Marjolein pint zich niet vast op één stijl of techniek. Voor elk boek begint een nieuwe zoektocht naar wat het beste past bij het verhaal. Dat kan ver uiteenlopen: acrylverf op zwart papier, collages met prachtige papiertjes en uitgesneden zwarte omtreklijnen, scraperboard, of zoekplaten vol details die ze inkleurt op de computer.

Een vrolijk boek over de bijzondere krachten van blije juffen. Als het nieuwe schooljaar begint heb je soms dikke pech. Want tussen een hoop blije juffen, zit er af en toe eens een boze juf. Boze juffen zijn niet geduldig, vrolijk of lief. Ze luisteren slecht en dromen doen ze enkel in hun slaap. Gelukkig hoef je een boze juf maar een jaartje uit te zitten. Dan is het weer tijd voor een blije juf!

Siska Goeminne is als auteur van vele markten thuis. Van prentenboeken tot poëzie, van leesboeken voor jongvolwassenen tot informatieve boeken,... Haar oeuvre is enorm veelzijdig. Haar schrijfstijl is trefzeker en poëtisch, een vleugje filosofie is nooit ver weg. Thema's als relaties en familiebanden komen geregeld terug in haar werk, zoals in 'Het fantastische verhaal van Ferre en Frie' (10+) en 'De armen van mijn oma' (voorleesboek 6+). Recent schreef ze ook het prachtige, emotionele beeldverhaal 'De rode deur' (6+), geïllustreerd door Kevin Sezgin.

Kat heeft een steen in haar buik. Een zware, zwarte steen. Kat weet niet hoe ze hem weg krijgt. Ook haar vrienden Eekhoorn, Hond, Zwaluw en Rat weten niet hoe ze Kat kunnen helpen. Maar dan ontdekken ze dat de oplossing binnen handbereik ligt.

Nele Everaert is rouw- en verliescounselor voor kinderen en jongeren. Vanuit die ervaring schreef ze de kinderboeken 'Kat in de stad' en 'De kleintjes van kat'. Ze gebruikt haar verhalen om kinderen beelden aan te reiken die uitnodigen tot gesprek en ruimte geven om kwetsbare onderwerpen aan te halen.

Rozemarijn moet van haar mama een lieve, nette, aardige fee worden. Maar daar heeft ze geen zin in. Rozemarijn is liever vies en vuil. Ze gaat weg en leert bij de heksen allerlei heksentoeren. Stilaan overtuigt ze haar mama ervan dat je als fee ook een ander soort leven kan hebben.

Jezelf kunnen zijn. Het is ondertussen een heel geliefd thema in kinderboeken, maar het is zeker niet nieuw toont deze prentenboekklassieker uit 1999. Heksen zijn gemene wichten en hebben de gruwelijkste gewoontes als je het feeën vraagt. Rozemarijn vindt altijd lief en netjes zijn zoals haar soortgenoten dan weer vooral ontzettend saai. Brigitte Minne toont erg mooi aan jonge kinderen dat het nooit zo zwart-wit is. Ze legt veel nuance in haar personages: net door zich open te stellen voor anderen en vooroordelen opzij te schuiven, kunnen Rozemarijn en mama helemaal zijn wie ze zijn. En dat maakt hen allebei veel gelukkiger.

Carll Cneut maakt dankbaar gebruik van de tegenstelling tussen de wereld van de feeën en de heksen in het kleurgebruik en de vorm van de neuzen. Toch zijn er ook sterke gelijkenissen tussen beide kampen als je verder kijkt dan enkel kleur, zoals de iconische punthoeden. Voor zijn 20 jaar illustratorschap voorzag Carll Cneut het boek in 2016 van nieuwe illustraties die nog indrukwekkender zijn dan de eerste versie. In de nieuwe versie zie je hoe sterk de illustrator nog gegroeid is: waar de originele beelden een beetje wazig zijn, is alles heel erg precies tot in het kleinste detail. Kijk maar eens naar uitwerking van de gezichten. Bovendien wordt het contrast tussen licht en donker opgedreven: de leegtes zijn leger, de volle prenten des te intenser door de verzadigde kleuren en uitzinnige bloemenpracht. Het nieuwe boek is ook de helft dikker (de tekst is herverdeeld): extra veel prachtigs om van te genieten.

Brigitte Minne (1962) is één van de meest bekroonde auteurs bij De Leesjury. Ze heeft dan ook een heel breed oeuvre, met boeken voor alle leeftijden. Op onze Smaakmakerslijst kan je ook haar jongerenroman 'De rommelzolder van Wal' (13+) vinden met vergelijkbare thema's als 'Heksenfee'. Het boek gaat over een tiener die buiten de norm valt en met vallen en opstaan leert om zijn weg te vinden in de wereld. Met 'Paultje, echt geen jongen' schreef ze een heel beklijvend boek over transseksualiteit voor 12+. Voor kinderen (8+) raden we zeker aan om ook 'De ronde van varken' te lezen (geïllustreerd door Joris Thys), een geestig wielerverhaal over prestatiedrang en teamspirit.

Carll Cneut (1969) is een van Vlaanderens meest gerenommeerde illustratoren, internationaal befaamd om zijn rijke olieverfbeelden die altijd zeer duidelijk zijn stempel dragen. Samen met Peter Verhelst maakte hij in 2008 het wonderschone voorleesverhaal 'Het geheim van de keel van de nachtegaal' (7+), dat werd overladen met prijzen en ook een plek heeft gekregen op onze Smaakmakerslijst. Hij verzamelde daarnaast meerdere Boekenpluimen, Zilveren Penselen en internationale prijzen, onder meer voor de dichtbundel 'Fluit zoals je bent' (samengesteld door Edward van de Vendel). In 2024 maakte hij opnieuw veel indruk met zijn recentste boek 'O Pinokkio' (met Imme Dros).

'Kijk dan toch!' is een ode aan de verwondering. De rijke, poëtische taal en dromerige illustraties in een warme gloed versterken elkaar en vragen de lezer om aandachtig te kijken naar de wereld. Een boek om 'langzaam' voor te lezen.

Elvis Peeters is het schrijverspseudoniem van Jos Verlooy (1957) en zijn vrouw Nicole van Bael (1963). Ze schrijven sinds 1992 samen boeken voor kinderen en volwassenen, met veel nominaties en bekroningen op hun naam. Voor hun kinderboeken ontvingen ze onder meer de Boekenpauw en een Zilveren Griffel voor twee van hun boeken over 'Meneer Papier' samen met Gerda Dendooven. De animatiereeks hiervan werd bekroond als Ensor Beste animatie. 'Kijk dan toch!' won de publieksprijs van de Boon in 2024. In datzelfde jaar ontving het duo de Ultima voor de Letteren voor hun volledige oeuvre. Elvis Peeters werkte ook al eerder samen met Sebastiaan Van Doninck voor 'Mijn steen', een filosofisch prentenboek voor jong en oud.

Sebastiaan Van Doninck (1979) is een gerenommeerde Vlaamse illustrator. Hij vergaarde meerdere Vlag en Wimpels van de Penseeljury, alsook een Boekenpluim en Boekenpauw. Hij won ook al tweemaal de publieksprijs van de Boon, naast 'Kijk dan toch!' ook voor 'Morris' samen met Bart Moeyaert. Van Doninck krijgt regelmatig opdrachten in het buitenland en zijn boeken zijn in 26 talen vertaald. In zijn werk creëert hij zeer veel sfeer: zoals de vrolijke kleurrijke prenten in 'De fantastische vliegwedstrijd', de warme natuurprenten vol verlangen in 'Kijk dan toch!' en 'De meest eenzame walvis' en de mengeling van dreiging en hoop in 'Morris'.

Een onverwoestbare vriendschap. Is er iets mooiers? Samen spelen, samen nadenken of plezier maken, of avonturen beleven. Ja, soms ook ruziën of elkaar willen overtroeven... Maar hoe je ook verschilt van karakter of wensen, de vriendschap breekt niet. Geweldig toch? Ga in deze verhalenbundel op pad met Panda en Eekhoorn, twee boezemvrienden door dik en dun. Achttien warme verhalen vol humor, emoties en vleugjes wijsheid op kindermaat. Ideaal om voor te lezen bij het slapengaan.

Ed Franck (1941) is de nestor van de Vlaamse kinderboekenschrijvers. Hij viel tussen 1986 en 2004 regelmatig in de prijzen met zijn kinderboeken. Sindsdien legde hij zich vooral toe op hervertellingen en hertalingen van klassiekers, uitgegeven bij Infodok (nu Salto). In 2022 verscheen nog zijn versie van de 'Fabels van Jean de la Fontaine' samen met de Franse illustrator Rebécca Dautremer, een prachtig boek dat nog steeds te koop is. Ga zeker ook eens op zoek naar zijn Shakespeare tragedies in 'Te veel verdriet voor één hart', verhalen uit Boccaccio's Decamerone in 'Verboden liefdes' en verhalen uit Chaucers The Canterbury Tales in 'Slagveld van gebroken harten', allemaal luxueus uitgegeven met illustraties van de Vlaamse topillustrator Carll Cneut.

Van 2020 tot 2022 gooide Ed Franck het nog even over een andere boeg met verhalen voor kleuters over de dierenvrienden Eekhoorn en Panda. De verzamelbundel van de drie verschenen delen hoort volgens ons zonder twijfel thuis op deze smaakmakerslijst.

Meestal ben ik braaf en lief,
zeg ik 'dag' en 'alsjeblief',
hou ik me een beetje in,
hoef ik niet mijn eigen zin,
speel ik samen met mijn zus,
geef ik tantes braaf een kus,
zeur ik niet om snoep of friet,
maar vandaag eens lekker niet!

De poëziebundel 'Het lijkt wel een feestje' is gericht op kleuters, maar zal vast ook nog in de smaak vallen bij wat oudere kinderen die minder ervaring hebben met poëzie. De versjes zijn ritmisch en rijmend, vaak grappig of speels rond herkenbare thema’s zoals dieren, familie, school, spelen en fantasie, gevoelens en natuur. De vrolijke en speelse tekeningen van de Nederlandse Puck Koper sluiten perfect aan bij de korte versjes en voegen nog grappige details toe. In 2022 won het gedicht 'Muziekjes' uit deze bundel een poëziester.

Dit is de enige kinderpoëziebundel van Stijn De Paepe (1979-2022). Hij schreef wel meer kinderverzen die opgenomen zijn in bloemlezingen als 'Een wonderprachtig dier'. Daarnaast schreef hij voornamelijk poëzie voor volwassenen. Dagelijks vermaakte de betreurde Vlaamse schrijver met zijn speelse dichtstijl lezers van De Morgen met een gedicht over de actualiteit: toegankelijk, humoristisch en straf in het spelen met taal. Zijn directe stijl en sterk gevoel voor metriek lenen zich weliswaar ook uitstekend voor kinderen.

Straks naar de tandarts. Of naar de oogarts. Voor veel kleuters klinkt dat spannend en niet altijd op een fijne manier. Liesbet Slegers neemt die spanning weg met twee leerrijke, informatieve prentenboeken in één bundel. Wat doet de tandarts precies? Waarom moet je elke dag poetsen? En wat gebeurt er als je bij de oogarts langs moet, zoals Fien, die uiteindelijk met een eigen bril naar huis gaat? Met rustige, toegankelijke teksten en extra spelletjes achterin krijgen kleuters houvast voor wat ze zelf kunnen meemaken.

Liesbet Slegers (1975) is één van de meest productieve en herkenbare namen in het Vlaamse prentenboekenlandschap voor de allerkleinsten. Felle kleuren, stevige zwarte contourlijnen en eenvoudige, expressieve figuren nemen je mee in de belevingswereld van peuters en kleuters. Haar beelden zijn nooit overladen: elke pagina ademt rust en overzicht, precies wat jonge kinderen nodig hebben. Haar beroepenreeks is een vaste waarde in kleuterklassen. De peuterboeken over Karel en Kaatje, nieuwsgierige peuters die de wereld stap voor stap ontdekken, zijn vertaald in meer dan tien talen en vinden wereldwijd hun weg naar de allerkleinsten. Ook de populaire reeks zoekboeken van Rik bevat al 12 delen, en daarnaast zijn er nog vele losse peuterboekjes van Slegers op de markt. Een prentenboekenmaker met een stevig, veelzijdig oeuvre dat generaties peuters en kleuters begeleidt bij hun eerste grote ontdekkingen.

'Mag je haaien aaien' was het debuut van Katrien de Wit en het eerste deel in de kleurrijke reeks 'Wijze Weetjes' voor nieuwsgierige kinderen van ca. 4-8 jaar. Originele vragen over de dierenwereld worden beantwoord in een mix van humor, poëzie en wetenschap. Van de strakke lay-out met fantasievolle, grafische illustraties in felle kleuren word je vrolijk. Katrijn de Wit laat haar fantasie de vrije loop bij het uitleggen waarom kippen een kam hebben, of okapi's een zebrabroekje aan hebben, maar komt dan toch ook weer in de realiteit terecht.

Ondertussen telt de reeks vijf delen: 'Kunnen bergen krimpen?' en 'Komt oude kaas van oude koeien?', 'Kunnen vogels niezen?' en 'Hoe dik is een dinodrol?'. Telkens zorgen Inge Rylant en Laura Bergans voor een in het oog springende lay-out en illustraties. De reeks werd in 2021 bekroond met een Henry van de Velde Award in de categorie Graphic & Communication. Het eerste deel won in 2021 tevens de Leesjury voor 6-8 jaar.

Op een dag voelt Rosa een kriebel in haar staart, verzamelt moed en springt… Ze begint aan een onvoorspelbare reis, die soms spannend en verdrietig is, en dan weer mooi en hoopvol. Tegen de stroom in, zoals zalmen dat doen.

Klaas Verplancke vertelt dit avontuurlijke verhaal over moedig zijn vooral met beeld. Rosa vliegt uit haar historisch kader, een schilderij uit 1920, en komt in een modernere illustratiestijl terecht met felle kleurvlakken, simplistische lijntekeningen en grafische prints. Vanuit een surrealistische vindingrijkheid neemt de stroom telkens andere vormen aan, wat de nieuwsgierigheid van de lezer prikkelt en veel humor toevoegt aan het boek. 'Rosa de heel heel dappere zalm' is lekker eigenzinnig en tegen de stroom in, zelfs in de keuze van het formaat. Genomineerd voor de Leesjury 6-8 jaar 2026-2027.

Klaas Verplancke (1964) is een internationaal geprezen illustrator en prentenboekenmaker, met meer dan 150 boeken gepubliceerd in meer dan 30 talen. Hij won onder andere de prestigieuze Bologna Ragazzi Award, werd geselecteerd voor de White Raven en IBBY erelijsten, en ontving 15 opeenvolgende nominaties voor de Astrid Lindgren Memorial Award. Zijn bekende prentenboek 'De appel van Magritte' ('Magritte's Apple'), over de grote Belgische surrealist, maakte hij in opdracht van MoMA (New York) en Centre Pompidou (Parijs). Met verve, want surrealisme, daarvoor ben je bij Klaas Verplancke aan het juiste adres! Daarnaast bevelen we ook graag 'De gouden baard' (5+) aan, een humoristisch prentenboek over dictatuur dat ook oudere kinderen zeker nog zal aanspreken.

Het schaap Hendrika kruipt lekker in een boom. En maakt daar een knus nest voor zichzelf. De rest van de kudde begrijpt er niets van. ‘Wat doe je daarboven, Hendrika? Stel je niet zo aan en kom naar beneden.’ Maar misschien is het net wel een supergoed idee om in een boom te klimmen, zelfs voor een schaap?

Tine Mortier (1970) maakt in haar prentenboeken overwegend gebruik van korte, eenvoudige zinnen, geschreven met een fijn ritme en hier en daar herhalingen. Dat maakt haar boeken heel leuk om voor te lezen. Haar achtergrond in toneel en dictie zijn duidelijk te voelen in het klankspel in haar teksten. Ze houdt van buitenbeentjes zoals 'Hendrika'. Ook haar boeken in de nieuwe reeks met Yoeri Slegers ('Sssjt! Oogjes dicht', 'Vlieg!' en 'Mmm! Lekker') gaan telkens over een buitenbeentje in de jungle. Mortier debuteerde in 2005 met 'Zoeperman', een prentenboek met illustraties van Marjolein Pottie over een kleine held die de wereld en vooral zijn buurmeisje wil redden. Binnenkort verschijnt er een vijfde boek over deze held: 'Zoeperman zwemt'. Andere prentenboeken die de moeite zijn om te ontdekken: 'Angèle de Verschrikkelijke' (met Bert Dombrecht, Vlag en Wimpel 2011), 'Mare en de dingen' (met Kaatje Vermeire, Grote Prijs Picturale Ronse 2010), 'De 6de dag' (met Tom Schamp, Boekenpauw 2008) en recenter 'De koudste winter' (met prachtige illustraties van Alain Verster, White Raven).

Illustrator Charlotte Severeyns (1992) zet met een beperkt kleurenpakket prachtige illustraties in winterse sfeer neer. Ze maakte ook de betoverende illustraties in 'Het grote heksenboek' (9+) van Kathleen Vereecken en liet zich recent opnieuw opvallen met haar prachtige illustraties in 'Viti en het vuurtorenpad' (9+) van Lore Mutsaers: ingetogen en breekbaar, dan weer dreigend bruisend of net warm en geborgen. Dit boek kan je terugvinden bij onze nieuwe toppers in de najaarslijst van 2025.

Pinguïn is onderweg naar het huis van zijn vriend Beer. Hij zeult een koffer, een lantaarn, en een groot geheim met zich mee. Zo groot, dat hij het liefst meteen terug naar huis wil.

Dit bijzondere prentenboek over Pinguïn en Beer ontroert jong en oud. Met weinig woorden en heldere, gestileerde prenten vertelt Gaudesaboos een groot verhaal over vriendschap en liefde. De strakke tekeningen zeggen vaak nog meer dan de tekst: een licht gebogen hoofd, een gulle lach of opgetrokken wenkbrauwen volstaan om precies duidelijk te maken wat Beer en Pinguïn voelen. 'Een zee van liefde' won in 2022 de allereerste Boon voor Kinder- en Jeugdliteratuur: zowel de jury- als de publieksprijs!

Pieter Gaudesaboos (1979) is illustrator, auteur en vormgever. In zijn prentenboeken vormen tekst, illustraties en vormgeving dan ook een onlosmakelijk geheel. Zijn werk is speels en origineel, met nostalgische en absurde trekjes. Hij werkt graag met gemengde technieken zoals collages, waterverf, fotografie en digitale illustraties. Al twintig jaar worden zijn boeken gesmaakt in binnen- en buitenland, en meermaals bekroond, onder andere met de Gouden Uil Jeugdliteratuur en meerdere Boekenpluimen. Zijn non-fictieboek 'Hoe maak je dat?', samen met Bart Rossel, prijkte op de longlist van de Boon 2026 en heeft ook een plekje gekregen op onze Smaakmakerslijst.

Als het op een dag in december heeft gesneeuwd, stormt groot en klein naar buiten, ook Pip en Mika. In elke tuin groeit al snel een sneeuwpop. Maar Pip en Mika maken een sneeuwkínd. Twee knopen worden ogen en met kiezeltjes maken ze een rij tandjes. En dan gebeurt iets vreemds: uit het mondje kringelt adem. Het kind van ijs en sneeuw leeft. Het is een wezentje dat lacht en rent en heel goed sneeuwballen kan maken. Maar waar moet Winter slapen? Mag het wel warme chocolademelk drinken? En wat als het lente wordt? Mag Winter nog buiten spelen met de andere kinderen?

Zwem met Wolvis en zijn vinnige vrienden van verhaal naar verhaal. Maak kennis met een kleurrijke vriendengroep van verrassende vissen. Ze hebben allemaal hun eigen dromen, verlangens en ergernissen. Harry de Haai verlangt hevig naar stilte – tot hij ontdekt dat ‘te stil’ ook niet leuk is. Sally Snoepbaars wordt niet vrolijk van haar dieet en Gus de Octopus moet nee leren te zeggen, zelfs nu en dan tegen zijn vrienden.

Valerie Eyckmans (1977) schrijft zowel voor volwassenen als voor kinderen. Haar kinderboekendebuut maakte ze met 'De jongen in de zeepbel', een ontroerend en grappig voorleesboek. Rond het figuurtje Ella maakte samen met Mark Janssen een peuterboekenreeks. 'Diep in de zee' is haar meest recente kinderboek. Het is een boek dat enorm tot de verbeelding spreekt. Verschillende zeedieren ervaren heel menselijke en maatschappelijke problemen, die op een humorvolle manier worden opgelost. De tekst op rijm leest ontzettend vlot en is ideaal voorleesmateriaal. Het boek werd door theatermakers Anke Verschueren en Aline Goffin omgetoverd tot de theatervoorstelling 'De grote rijmshow'.

Ruth De Jaeger (1993) illustreert dit boek met lef. Ze gebruikt gedurfde, felle kleuren, vermenselijkt de vissen door hen benen te geven, en gebruikt veel vloeiende lijnen, die goed passen bij het onderwaterleven. Eerder maakte Ruth De Jaeger al de prachtige en geestige illustraties voor het boek 'Geroezemoes' van Yelena Schmitz en Nina Claes. En met Margot De Ley werkte ze samen aan 'Mouna Maan' dat ook terug te vinden is in onze Smaakmakerslijst.

Iedereen zit veilig binnen. Iedereen, behalve Muis. Hij loopt over de stoep. Elke stap brengt hem verder van het huis waarin hij woont. Mevrouw Merel brengt hem naar een huisje met bloembakken, waar Gele en Blauwe Vlinder een bed voor hem hebben klaargezet. Maar Muis houdt niet van bloemen en wil echt geen Vlinder worden. Als mevrouw Merel hem weer komt halen om naar een nieuw huis te gaan, loopt Muis stiekem weg. Het is het begin van een overweldigend avontuur. Kan Muis een plek vinden waar hij zich wel thuis voelt?

Muis moet soms even hollen om haar bij te houden.
Dan husselen de spullen in zijn rugzak door elkaar: zijn kleren en zijn schoenen.
Stiekem heeft hij nog wat brood en kaas meegenomen. Je weet maar nooit.
In zijn hoofd en zijn buik husselt ook van alles door elkaar:
Blijven? Weggaan? Waarnaartoe? Bij wie?

Beeldschoon vertellen Kolet Janssen en Stien Van Kerckhoven samen het verhaal van een kleine Muis op zoek naar het juiste nest omdat zijn eigen thuis niet veilig is. De vertelstijl voelt klein en bijna breekbaar, maar is tegelijk gedecideerd en precies. Dat past ontzettend goed bij de onzekere Muis die het ene na het andere huis uitprobeert, en na elke teleurstelling dat het weer niet het juiste huis voor hem is, toch dapper en vastberaden blijft verder zoeken. Zal hij een plekje vinden waar hij zich veilig en geborgen voelt en toch zichzelf kan zijn? Een huis dat een thuis is?

De minutieuze illustraties van Stien Van Kerckhoven (1994) zijn prachtig en weerspiegelen heel mooi de gevoelens van Muis: de warmte en geborgenheid die hij zoekt, de obstakels en onveilige situaties die hem bang maken. Een wonderschoon voorleesboek voor 5 tot 9 jaar dat we iedereen willen aanraden. 

Dit boek is genomineerd voor de Leesjury 8-10 jaar 2026-2027.

De negen dieren in dit boek zijn snelheidsduivels. Ze halen hun prooien in en schudden hun vijanden af. Leer alles over de vliegende vaart van de jachtluipaard, de Amerikaanse fregatvogel, de Europese haas, de Pacifische zeilvis, de steenarend, de greyhound, de zandloopkever, de gaffelbok en de slechtvalk. Het zevende deel in de prachtige non-fictiereeks ‘Superbeesjes’.

Reina Ollivier schreef al meer dan 40 kleuter-, kinder- en jeugdboeken. De informatieve reeks 'Superbeesjes' schrijft ze samen met haar man, Karel Claes, en is een enorm succes. De boeken worden in een aantrekkelijk groot formaat uitgegeven, hebben een prachtige vormgeving en zijn al in verschillende talen vertaald. Ollivier leverde ook al meerdere titels met de wereld als centrale thema in de Willewete-reeks van Clavis. Haar ontmoeting met ontdekkingsreiziger Dixie Dansercoer leidde tot een zesdelige avonturenreeks over klimaatverandering (10+) met de jonge wetenschapper Emma Dewit in de hoofdrol, 'Verraad op de basis' is het eerste deel in deze reeks.

Dokter Mol je neemt je mee op tocht doorheen het menselijk lichaam, en hij gaat daarbij geen antistof of bacterie uit de weg. Mol vertelt je alles over het lichaam waar jij je hele leven in rondloopt. Het blijkt een fanstastisch, bijzonder en verrassend kasteel met geheime gangen, diepe kelders en stoffige zolders, met machinekamers en wachtposten, vijanden en legers en zelfs een heus laboratorium!

Op kleutermaat uitleggen hoe ons lichaam werkt is niet eenvoudig, want ons lichaam heeft héél veel onderdelen en de werking ervan is best complex. Thaïs Vanderheyden doet het met verve. Met goed bedachte vergelijkingen maakt ze abstracte functie en processen bevattelijk voor jonge kinderen: zo zijn de hersenen onder meer een bibliotheek waar je vliegensvlug terug informatie uit het juiste rek kan halen, is onze lever een voorraadkamer, de milt de suikeropslag en de nieren een badkamer waar de bloedlichaampjes worden proper geschrobd. Die vergelijkingen zijn dan weer dankbaar om in kleurige, fantasierijke illustraties te gieten waar het vaak een vrolijke drukte is, maar de prenten blijven tegelijk ook steeds wel overzichtelijk. Vanderheyden kan het niet laten overal nog wat grappige details toe te voegen zoals de mieren die een botbreuk aan te dichtmetselen zijn of wat fonkelende juwelen aan de botten van een hand en arm. De diertjes die overal figureren maken het extra aantrekkelijk voor kinderen om eens goed in het boek rond te neuzen. Heerlijke non-fictie voor 5-8 jaar.

Wist je dat … koeienscheetjes een huis kunnen verwarmen? Dat een luiaard zo lui is dat hij maar één keer per week naar het toilet gaat? Dat panda’s soms handstand doen tijdens het plassen? Dat bokken hun eigen urine als parfum gebruiken? En dat konijnen hun eigen keutels opeten? Laat je verrassen door dit boek vol vieze weetjes over dierendrollen en koeienscheetjes! Een grappig boek vol dierenweetjes en toiletfeitjes.

Ine De Volder zit als kinderboekenschrijfster en bibliotheekmedewerker steeds met haar neus in de boeken. En ook wel met haar hoofd in de wolken, want ze is een creatieve dromer. In 2018 maakt ze haar debuut met het prentenboek 'Wat als?' (geïllustreerd door Michaël Olbrechts), waarvan ook nog een tweede deel verschijnt. Haar fantasierijke schrijfstijl komt later ook terug in 'Het gekke kinderwoordenboek' (9+), een boek vol niet-alledaagse woorden met een compleet eigen, knotsgekke definitie. Later richtte ze zich op poëzie voor kleuters met onder meer 'De taart op de kers' (waarvan één van de gedichten werd bekroond met een poëziester), 'Diversjes' en 'Wat een zootje'. 'Dieren en hun toiletmanieren' is het eerste van een reeks non-fictieboeken over dieren, waarin ook 'Dieren en hun versiermanieren' al verschenen is.

lees de letters, proef de klanken, hoor hoe klanken woorden worden.
kluts de klanken, lees de woorden, luister naar een zotte zin.
zoek ridder aap en spion sprinkhaan, koning kikker en zijn ring.

volg het spoor, ga mee met aap, en vang drie dieven en een draak!
aap zoekt een woord is een zoekboek voor beginnende klankenklutsers en ervaren woordenwonders.

Isabelle Gielen (1980) werkte als logopedist met kinderen met leer- en ontwikkelingsproblemen en legt zich vanuit die kennis als jeugdauteur toe op boeken voor beginnende lezers. Met 'aap leest een letter' maakte ze samen met illustrator Jan van Lierde een geliefd boek om met kleuters op ontdekking te gaan naar de klanken en letters in onze taal. In navolging op dat succes brachten ze ook een speldoos 'aap kiest een kaart' uit, om stapsgewijs te oefenen op het lezen van eerste woorden, en het misschien wel nóg leukere boek 'aap zoekt een woord' waarin je vanuit de klanken zelf kan gaan zoeken naar woorden, of als je al een beetje kan lezen met de aanwijzingen in de tekst met aap mee de dieven opsporen. Een veelzijdig boek waarin je speels klanken en woorden verkent. In de pedagogische doordachte boeken en op de website van de auteur kan je daar bovenop nog veel toelichting en extra materiaal vinden zodat je je kind optimaal kan begeleiden bij het leren lezen. Naast de aap-reeks schreef zij ook heel wat samenleesboeken voor kleuters en beginnende lezers.

Het succes van aap is zeker ook te danken aan de overheerlijke illustraties van Jan Van Lierde (1971) die je meteen de personages in je hart laten sluiten. Hij heeft heel wat prentenboeken en boeken voor beginnende lezers op zijn palmares staan, onder meer ook in samenwerking met Stefan Boonen zoals de prentenboeken 'Dank je wel' en 'Vriend' of de 'Veer'-seizoenenreeks voor beginnende lezers.

De zee maakt een krul in haar haar voor ze uitgaat. Een boot droomt van de boom die hij ooit was. En wat er uit je neus komt als je snuit? Dat verdient ook een gedicht. In 'Een boot vaart naar het bos' jongleert Riet Wille met uitsluitend eenlettergrepige woorden. Dat klinkt als een beperking maar voelt als pure vrijheid. De gedichten reizen langs vijf thema's uit de leefwereld van jonge kinderen: reis, dier, gevoel, school en thuis. Telkens weer verrast Wille met woorden die ze in vormen schikt, letters die ze door cijfers vervangt of homoniemen die twee kanten opgaan. Een heerlijke bundel voor prille lezers, maar ook kleuters die nog niet lezen zullen er happig op zijn.

De illustraties van Françoise Beck (1984) zijn even direct en speels als de gedichten: met een paar lijnen zet ze een heel tafereel neer en laat ze bewust ruimte voor de verbeelding van het kind. Die lichte toets past perfect bij wat Riet Wille (1954) al meer dan veertig jaar doet. De Gentse dichteres begon als logopediste, werkte met kinderen met leesmoeilijkheden en ontdekte al snel hoe krachtig ritme en klank zijn voor wie taal nog aan het ontdekken is. Inmiddels telt haar werk ruim 75 boeken die werden bekroond met onder meer de Boekenleeuw, een Boekenwelp en de Plantin Moretusprijs.

'Een boot vaart naar het bos' is opnieuw bewijs dat taal een speelplaats is — voor wie net begint te lezen én voor wie al lang vergeten is hoe dat voelde.Ontdek zeker ook de andere speelse boeken voor beginnende lezers van deze auteur, zoals 'Op reis in de stad' en 'Op reis in een huis', en de populaire moppenboeken 'een mop met een bij bij' (M3), 'Moppen met een grapjas aan' (E3) en 'Moppen op een bordje' (M4).

Vos en Haas zagen het daglicht in 1998 en veroverden sindsdien de harten van ontelbare beginnende lezers en (later ook) kleuters. Door voor haar eigen kinderen een leuk boek voor beginnende lezers te willen maken, werd Sylvia Vanden Heede (1961) de moeder van het groeiboek en zagen deze ondertussen iconische figuren het daglicht. Dit dikke boek verzamelt de eerste drie boeken over de vrienden, waarvan het eerste deel een hele reeks prijzen wegkaapte. Naarmate Vos en Haas en hun buurman Uil meer avonturen beleven, groeit de moeilijkheidsgraad zeer geleidelijk van AVI Start naar AVI M4. Vanden Heede schrijft met zoveel humor in deze lage leesniveaus en geeft haar personages elk een sterke eigen persoonlijkheid mee, waardoor de prille lezer niet eens merkt dat het moeilijker wordt! Taalgrapjes zijn talrijk in de boeken van Vos en Haas, net als de verwarringen in discussies omdat personages – meestal Vos of Uil – iets niet goed begrijpen. Je kan er als kind hartelijk om lachen, en stiekem zelf nog iets opsteken, want door dit soort taalspel en discussies reikt de auteur stiekem heel wat woordenschat en weetjes aan. De sprankelende verhalen zijn voorzien van al even sprekende en grappige tekeningen van de Nederlandse illustrator Thé Tjong-Khing.

Vos en Haas trokken de aandacht van heel wat prijsjury's en kaapten Zilveren Griffels, Gouden Uilen, Vlag en Wimpels, een Boekenleeuw en een Boekenwelp weg, net als meermaals de Prijs van de Kinder- en Leesjury Vlaanderen. De verhalen lopen uiteen in leesniveau van AVI Start tot E5. Ook de voorleesboeken op groot formaat voor kleuters zijn heel geschikt om zelf te lezen (AVI E3-M4).

Ridder Muis en Draak zijn beste vrienden. Samen beleven ze acht stoere en grappige avonturen. Hoe raken ze samen tot aan de zee? Is Draak te groot om in het voetbaldoel te staan? En durft Ridder Muis de strijd aan te gaan met een echte piraat? Met één voorleesverhaal en zeven verhalen die stap voor stap meegroeien met prille lezers (van AVI Start tot en met AVI M5) en op het einde mopjes en een leuke ridderquiz. De ongewone vriendschap tussen Muis en Draak staat garant voor veel leesplezier. De humor, de kleurrijke illustraties en de steeds terugkerende "dan hak ik je in mootjes" trekken ook aarzelende lezers over de streep.

Dirk Nielandt (1964) is auteur en scenarist. Hij heeft ondertussen meer dan 80 kinderboeken op zijn naam staan, waarvan sommige bekroond en vertaald in meer dan 20 talen. Zijn reeks voor eerste lezers over Ridder Muis is zeer geliefd. Het eerste deel won de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen 2012 en werd bekroond met Sabam Award 2013. Tot op heden verschijnen nieuwe delen. Dankzij de Engelse vertaling 'Sir Mouse to the Rescue' kwam er ook een animatieserie van Ridder Muis, uitgezonden op Ketnet, maar ook in Duitsland, Noorwegen, Ierland en Australië. Het unieke illustratiewerk van Marjolein Pottie (1970) droeg zeker ook bij tot dit succes. Met dikke zwarte lijnen, ingekleurd in een beperkt kleurenpallet van voornamelijk rood, groen en grijs laat ze je in de middeleeuwen wanen. Pottie won als opkomend illustrator in 1997 reeds de Boekenpauw (voor best geïllustreerde kinderboek) voor het prentenboek 'Muu' van Geert De Kockere.

Fox is stomverbaasd. De vijver in de tuin is dichtgegooid en er staat een hekje voor de trap. Wat gebeurt hier allemaal? Fien denkt dat het iets te maken heeft met haar baasje, die is al een tijdje niet thuis geweest. Maar lang kunnen de honden niet stilstaan bij al die veranderingen. Ze moeten lekker gaan rollen in de modder er daarna eten uit de keuken stelen. En aan het einde van de dag is er nog dat geheimzinnige cadeau.

Eerder schreef Kaat Vrancken ook reeds vanuit het perspectief van een hond in het bekroonde 'Cheffie is de baas' (Zilveren Griffel en Boekenleeuw) en het vervolg 'Cheffie bijt door' (8+, voorlezen 6+). Ook voor beginnende lezers verscheen vorig jaar in de reeks 'Er was eens... iets anders: sprookjes van prille lezers' van uitgeverij De Eenhoorn een moderne versie van 'De drie biggen' met illustraties van Yoeri Slegers.

'Pad & Puit' van Katrien Vandewoude is spannend, vrolijk en verrassend leesgroeiboek (avi m3 tot m4) met al even vrolijke illustraties van Yoeri Slegers. Tijdens de avonturen van Pad, Puit en hun vrienden ontdekken we onder meer hoe ze leven, wat ze eten, wie hun vijanden zijn,...

Katrien Vandewoude (1955) debuteerde in 1995 als kinderboekenauteur met ‘Scherven’ (10+) en in datzelfde jaar kreeg ze de John Flanders Prijs voor het Vlaamse filmpje ‘Het is zover’. Na heel wat kinderboeken voor alle leeftijden van het basisonderwijs, zowel fictie als non-fictie, legt ze zich de laatste jaren vooral toe op boeken voor eerste lezers. Andere leuke leesgroeiboeken van haar hand: 'Daar is eenhoorn!', 'Slak en Pier en de kus van Kip', 'Das en Mees' en 'Het feest van Das en Mees'. In februari verscheen een nieuw boek 'Si en de reis door de zee'.

Yoeri Slegers (1985) is illustrator en kinderboekenauteur. Zijn kleurrijke expressieve figuren vallen op en lokken kinderen moeiteloos een boek in. Hij werkte al samen met onder meer Kaat Vrancken en Tine Mortier, maar Slegers schrijft ook eigen prentenboeken, zoals de reeks over het gevoelige konijn Otto (4+). Recent viel hij op met het speelse stapelverhaal 'De zigzagslang', het moderne sprookje 'De koning die nooit nee zei' en het voor de Leesjury genomineerde 'De muis die miauwt'.

Dit weetjesboek is pure verwennerij voor de beginnende lezer! Een mooie hardcover met leeslint en binnenin prachtige, zeer gedetailleerde en realistisch afgebeelde dieren. Niet alleen de illustraties, maar de gehele vormgeving is doordacht en aantrekkelijk. De weetjes in eenvoudig te lezen taal zijn origineel en verrassend. De meeste boeken voor beginnende lezers leg je niet speciaal in het zicht om mee te prijken, deze zeker wel!

'dier vrienden boek' bundelt twee eerder verschenen boeken: 'Dier boek' en 'Diervrienden' (in de Luisterpuntbibliotheek zoek je de twee afzonderlijke delen). In het eerste deel kunnen beginnende lezers al snel zelf op ontdekking gaan om de verschillende buitengewone dieren te leren kennen, dankzij de grote letters en gesplitste woorden (AVI E3-M4). De verrassende dierenvriendschappen in het tweede deel zijn iets uitgebreider beschreven in wat kleiner gedrukte tekst voor net verder gevorderde lezers. De twee vrienden krijgen elk een aparte bladzijde, waarbij je telkens nieuwsgierig wordt gemaakt wie dan wel diens vriendje zou zijn. Een topper voor dierenliefhebbers van 6-8 jaar om zelfstandig in te lezen! Ook zeker een aanrader voor oudere kinderen die moeite hebben met lezen.

Coco & June, oftewel Karen Leten (1983) en Barbara Soenen (1975), leerden elkaar al schilderend kennen. Hun illustraties zijn realistisch en gedetailleerd, en werken schitterend voor deze non-fictieboeken voor kinderen. Hun prentenboek over kunst, 'Een museum om nooit te vergeten', is ook het ontdekken waard.

August heeft zich opgeofferd om een nieuw leven te leiden, als kluizenaar ten dienste van het bos. Hoog in een wachttoren te midden van een immense zee van bomen houdt hij alles nauwlettend in de gaten, problemen meldt hij meteen. De weken, maanden, seizoenen en jaren verstrijken, zonder al te grote zorgen, tot op een dag de bomen snoeihard beginnen te verdwijnen.

Met spaarzame, heel precies gekozen woorden en sfeervolle, tot in de puntjes verzorgde beelden scheppen Jacques en Lise een prachtige wereld voor hun hoofdpersonage. Je sluit August meteen in je hart. Zijn passie voor het bos, de overtuiging waarmee hij zijn taak vervult, zijn vertwijfeling als het fout loopt en zijn hoop dat het toch nog goed komt, je neemt het als lezer allemaal mee op en voelt met hem mee.

Jacques Maes (1984) en Lise Braekers (1987) zijn zowel professioneel als privé een onafscheidelijk duo. Dit illustratorenkoppel heeft een volstrekt unieke stijl en komt steeds verrassend uit de hoek met hun prentenboeken voor wat oudere kinderen (6+). Jacques bedenkt de ideeën voor hun boeken en maakt de eerste ruwe schetsen, waarna Lise deze verder uitwerkt en Jacques ze inkleurt. Bij elk nieuw boek kiezen ze voor een beperkt kleurenpalet, om zo een sterke sfeer te scheppen. Het hele oeuvre van dit duo is meer dan het ontdekken waard. We lichten er, naast 'August', graag nog enkele titels uit: 'Viktor', over een plezierjager die wroeging krijgt na het schieten van een cheeta, 'Duif', over een jongen die een duif krijgt van zijn grootvader met de boodschap “Verzorg hem goed, dan komt hij altijd terug”, en hun meest recente boek 'De oorsprong der dingen', waarvoor ze een nominatie voor de Woutertje Pieterse Prijs 2026 in de wacht sleepten. Elk boek van hen is zowel grafisch als tekstueel een gelaagd kunstwerk op zich. Ze worden dan ook wereldwijd vertaald en vielen internationaal al meermaals in de prijzen.

Rood vertelt een pestgeschiedenis vanuit de ogen van een omstaander en dat is precies wat dit boek zo bijzonder maakt. Jan De Kinder gebruikt kleur als taal: rood kleurt schaamte, angst en woede, maar soms lachen ze groen en de meelopers zijn grijs. Die visuele laag maakt het boek krachtig voor kinderen die nog niet alles kunnen benoemen wat ze voelen maar het wel herkennen in de emotioneel geladen illustraties. Met weinig woorden en vooral illustraties die boekdelen spreken, vertelt hij heel veel.

Dit prentenboek is ondertussen een klassieker: in de hernieuwde uitgave kan je als extraatje de versies in 18 talen en 6 schriftsoorten ontdekken. Het boek werd voor heel wat nominaties en tiplijsten geselecteerd, onder meer door de American Society of Illustrators gekozen als een van de beste boeken van het jaar, 'Rouge' stond op de shortlist van de Prix des Incorruptibles en de Spaanse 'Rojo' werd door het Mexicaanse ministerie van Onderwijs aanbevolen voor alle scholen in het land.

Prentenboekenmaker Jan De Kinder (1964) studeerde Toegepaste Grafiek aan Sint-Lucas Brussel en werkte jarenlang aan 'Rood' tot het helemaal klopte. Dat geduld loont: zijn directe, grafische illustraties raken zonder omwegen sterke emoties. 'Rood' is zijn grootste succes, maar het loont zeker de moeite om nog meer van zijn prentenboeken te ontdekken zoals 'Ridders kussen niet', 'Olifant ondersteboven' en 'Ben je bang in het bos, Grote Wolf'. Dat laatste werd uit 1900 inzendingen gekozen als één van de zes winnaars van de Little Hakka International Picture Book Award 2019. En in elk van deze boeken krijgt de kleur rood een belangrijke rol.

Luna is een kind van mama. En papa. Die twee houden erg veel van elkaar. Als ze naar elkaar kijken, glimlachen ze met hun ogen. Een jaar voor Luna kwam, begonnen ze te kussen. Aan tafel. In het bos. In bed. Uit al die liefde werd Luna geboren. Luna vraagt zich heel wat af. Samen met mama en papa filosofeert ze over liefde, familie en hoe zij daar haar wortels heeft.

Wat start met een simpele vraag van Luna - Ik ben dus geboren omdat jullie van elkaar houden, mama? - mondt uit in een warme en wondermooie dialoog over liefde doorheen heel wat generaties. De setting is herkenbaar, elke ouder heeft al wel een stroom aan kindervragen over zich gehad, maar de diepgang van dit ouder-kindgesprek is wel heel bijzonder. De nieuwsgierige Luna blijft graven tot ze tot de conclusie komt dat ze de som is van ontzettend veel mensen, dat die mensen allemaal van elkaar hielden en dat ze dus onnoemelijk veel liefde is. Een prachtige boodschap, die heel stijlvol in beeld gebracht wordt door Fatinha Ramos. Met rijke, gestileerde beelden, warme kleuren en enkele schattige details, zoals een kussende mama en papa tussen de blaadjes, weet ze het verhaal heel teder weer te geven.

Wally De Doncker maakt niet alleen kinderliteratuur, internationaal betekent hij ook veel voor de kinderliteratuur. Vier jaar lang was hij de voorzitter van IBBY (International board on books for young people), waar hij heel bevlogen ijverde voor het belang van leesbevordering over de hele wereld. Ook met zijn boeken blijft hij niet binnen onze landsgrenzen. Onder meer in China is hij een heel geliefd auteur en werd hij meermaals gelauwerd, onder meer voor 'Billie's fabriek' en 'Nian'. Wally De Doncker is iemand die met weinig woorden veel kan overbrengen. Zijn verhalen nodigen vaak uit tot nadenken of filosoferen over allerlei thema's. Verbeelding en humor nemen een centrale plaats in. Heel wat van zijn boeken werden bewerkt voor theater, 'Ik mis me' werd zelfs verfilmd. Recent schreef hij over zijn kindertijd het fantastische, oervlaamse tweeluik 'Het overkwam me gewoon' en 'Ik was een ster'.

Ook de Belgisch-Portugese Fatinha Ramos heeft als illustratrice een internationale status opgebouwd en mocht al meerdere internationale prijzen op haar naam schrijven. Haar tekeningen zijn vaak erg gestileerd en altijd heel sfeervol. Ze werkt graag met een sober, beheerst kleurenpalet en beperkte details. Onder meer haar illustraties in 'Toermalijn' van Davide Cali en 'De maan is overal' van Kolet Janssen maken veel indruk. Met 'Kom' maakte ze in 2025 haar eerste eigen prentenboek.

Traag, zo zoekt Slak zijn weg, en altijd rechtdoor. "Zo vlieg je nooit uit de bocht" hebben zijn ouders hem ingepeperd. Doorheen het volledig grijze landschap laat hij een kaarsrecht slijmspoor achter, uitgevoerd in reliëf zodat het bijna tastbaar wordt. Op zijn weg komt hij andere dieren tegen die hem aan het twijfelen brengen over zijn 'altijd traag en altijd rechtdoor' levenshouding. Is een keertje uit de bocht vliegen echt het einde van de wereld? Of is er toch wel wat te zeggen om eens uit je dak te gaan en lekker bochtig door het leven te gaan? De warme tinten die de laatste pagina's geleidelijk aan het landschap hebben ingekleurd zeggen alvast van wel!

Eleni Debo heeft als jonge illustratrice al een mooi palmares opgebouwd. Ze maakt vooral illustraties voor tijdschriften en kranten. Ze debuteerde sterk in de kinderboekenwereld met prachtige intieme portretten in Vera Van Renterghems verhalenbundel 'Een nieuwe wereld in 100 dagen' (12+). 'De lange weg van Slak' was haar eerste prentenboek, en wat voor één. Haar tekeningen hebben vaak een dromerige sfeer met vooral zachte kleuren, een stijl die ook perfect pas bij haar meest recente kinderboek 'Treinen verdwalen niet' (7+), een sfeervolle reis langs dagdromen, herinneringen en observaties, geschreven door Winny Ang en Marijn Brouckaert. In 2019 won Eleni Debo de prestigieuze World Illustration Award.

Kip Vera ontsnapt aan de strooptocht van de vos omdat ze onder een bessenstruik zit te broeden. Bij de schuur vindt ze een rillende kleine vos die na de jachtpartij alleen achterbleef. Vera is een moeder in hart en nieren en neemt het vossenjong zonder aarzelen onder haar vleugels. De eieren komen uit, het welpje groeit op en stoeit vrolijk met de kuikens. Maar de andere kippen voelen zich helemaal niet veilig met dat roversjong op de boerderij.

Dit fabelachtige verhaal is neergepend in prachtige taal. In de boeken van Jef Aerts is elk woord zeer zorgvuldig gekozen en precies op de juiste plaats gezet. Daardoor leest de tekst uiterst vloeiend en natuurlijk, alsof het de grootste evidentie is. Heel subtiel verweeft hij veel thema’s in dit schijnbaar eenvoudige verhaal, met als belangrijkste de zoektocht naar identiteit. De Nederlandse illustrator Martijn van der Linden zet daar met een vergelijkbaar aanvoelende evidentie beeldschone, realistisch ogende illustraties naast.

Heb je wel eens een ontbijttafeltoastmachine gezien? Of een appelpersmachine? Misschien heb je al een keer door één druk op de knop een noodhuis in elkaar gezet, of heb je al eens uit een soeprugzak gedronken. Nee? Dan wordt het hoog tijd dat je meneer en mevrouw Frutsel ontmoet. Ze zitten in dit boek, samen met hun gekke collectie huisdieren: vijf tropische vogelsoorten, drie schapen, en natuurlijk Gregory, de boa constrictor die ook in het Frutselhuis woont. De Frutsels beleven allerlei avonturen, en dat komt op de eerste plaats door de onhoudbare frutseldrang van meneer Frutsel. Mevrouw Frutsel is maar wát trots op de frutseluitvindingen van haar man. Al zorgen die soms ook voor problemen...

Andere voorleesboeken die we van harte kunnen aanbevelen zijn 'Prinses Eleonora' (4+), waarin ze jonge kinderen talig prikkelt met een woordje Frans, 'Barones van Stippeltje' en 'De familie Slotje' (6+). De laatste jaren schreef ze ook twee luchtige boeken voor beginnende lezers met een maatschappelijk thema 'Geef mij maar ijs' (over klimaatopwarming) en 'Een trui om in te wonen'. Dit warme verhaal over je ergens thuis en veilig voelen, maar ook over het delen van je warmte, werd in 2024 de winnaar van de Leesjury 6-8 jaar.

Lilja kijkt vanaf hun vuurtoren hunkerend uit naar het moment dat haar vader thuiskomt. Weken kan hij wegblijven, als hij op ontdekking is in de zee. Ondertussen beklimt zij getrouw om de vier uur de trappen naar het lichthuis bovenin hun vuurtoren om het uurwerk op te draaien en het noorderlicht te laten schijnen. Als papa thuis is, koestert ze zijn verhalen over zijn ontdekkingen, maar het duurt nooit lang voor hij weer vertrekt. De zee trekt aan hem.

In dit weemoedige verhaal zoekt Kim Crabeels de grens op tussen droom en werkelijkheid, waardoor je het verhaal niet helemaal kan vastgrijpen. Maar laat je je onderdompelen in de magie van de zee, de schelpen en het noorderlicht en het verhaal gewoon over je komen – de tekst vol mooie zinnen en zeker ook de wonderlijke illustraties van Sebastiaan van Doninck waarin er altijd een vleugje warmte of een streepje licht in de donkerte blijft doorschijnen – dan voel je ook als lezer de zee trekken en kan een eenzame walvis aan de andere kant van de wereld via een onzichtbaar draadje je troosten.

De lucht is zwaar van poedersneeuw. Die dempt alle geluiden. IJsschotsen kraken in de fjord. Maar verder blijft het stil.
‘Wie hou ik voor de gek?’ fluistert ze, tegen niemand in het bijzonder. Maar plots voelt ze een kneepje in haar hart. Lilja verstart. Ze wacht... En daar is het weer! Een kort rukje. Haar walvis trekt aan zijn kant van de lijn.

Dit prachtige boek houdt het midden tussen een prentenboek en een voorleesboek (ca. 30 minuten leestijd). De rijke tekst, overvloedig voorzien van beeldspraak en metaforen, laat veel over aan de verbeelding waardoor het breed inzetbaar is qua doelgroep (volledige lagere school).

Reeds als kind verzon Kim Crabeels (1981) een wereld vol sprekende dieren om zich heen. In haar kinderboeken voor allerlei leeftijden blijven dieren en de natuur een belangrijke rol spelen. Kijk zeker ook eens naar 'Mijn opa is een boom' (4+) en 'Meneer Monty is koekoek' (6+), beide met illustraties van Ingrid Godon, en 'Laika Kosmoheld' (8+, met Emma Thyssen) waarin je vanalles over het heelal en ruimtereizen leert, en zelf de afloop van het verhaal bepaalt. Crabeels schreef ook de hoorspelen over Piep Fladdermuis van Het Geluidshuis.

Sebastiaan Van Doninck (1979) is een gerenommeerde Vlaamse illustrator. Hij vergaarde meerdere Vlag en Wimpels van de Penseeljury, alsook een Boekenpluim en Boekenpauw. Hij won ook al tweemaal de publieksprijs van de Boon, met 'Kijk dan toch!' (Elvis Peeters) en 'Morris (Bart Moeyaert). Van Doninck krijgt regelmatig opdrachten in het buitenland en zijn boeken zijn in 26 talen vertaald. In zijn werk creëert hij zeer veel sfeer: soms helder en vrolijk zoals in 'De fantastische vliegwedstrijd' (Tjibbe Veldkamp), andere keren donkerder, maar altijd met een hoopvolle warmte die door de duistere natuurtaferelen doorschemert.

Een dichtbundel als een speeltuin van taal en beeld. Zou je weleens een regendruppel willen zijn? Hoe vangt opa de zuchtjes van de zee in zijn rechteroor? En wat als er in het midden van jezelf een elf woont, die af en toe een trol wordt?

Geert De Kockere is de schrijver van het alom gekende prentenboek 'Eefje Donkerblauw'. Het verscheen voor het eerst in 1992 en is intussen al aan de zestiende druk toe. Wij zetten De Kockere hier graag als dichter in de kijker, want daarin blinkt hij echt uit. Hij schreef al heel wat dichtbundels voor kinderen bij elkaar en ook in zijn ander werk zit steeds een poëtische ondertoon. De kracht van zijn poëzie schuilt hem in de combinatie van toegankelijke eenvoud, lichtvoetige diepzinnigheid en speelse verwondering. De Kockere jongleert met taal alsof het niets is. Wil je de poëzie van Geert De Kockere goed leren kennen? Lees dan zeker ook de verzamelbundel 'Samen over een muurtje', een prachtig vormgegeven uitgave met zijn leukste gedichten, verzameld naar aanleiding van 25 jaar dichterschap. Ook zijn meest recente dichtbundel '365+1 haiku's' is meer dan de moeite waard en kan je terugvinden bij onze nieuwe toppers januari-maart 2026.

'In het midden van mezelf woont een elf' is een juweeltje, door de gedichten die ontroeren, doen mijmeren, of een glimlach op je gezicht toveren, maar zeker ook door de illustraties van kleuterjuf Heike Sofia Villavicencio Rammeloo. In grote beelden bundelt ze details en personages van meerdere gedichten tegelijk. Ze maakt er met haar bijzondere technieken ware schilderijtjes van, die een dromerige sfeer uitstralen. Diezelfde sfeer vind je ook terug in het prentenboek 'Anna en de dromenmaker' dat ze samen met haar zus Maaike Lisa Villavicencio Fernandez maakte.

In het begin was er niets. Helemaal niets. Dus ook geen fiets. Na een luide knal ontstond het heelal, de aarde, de mens en na miljarden jaren een wiel: dat was al iets. Maar nog geen fiets. Jammer. Stel je voor: de oermens met de fiets op mammoetjacht. Vet cool, toch?

Frank Geleyn neemt jonge lezers mee doorheen de geschiedenis van de fiets, en dat doet hij grondig. Hij start bij het prille begin (de oerknal), een humoristische start die zeker de aandacht trekt, en eindigt met projecties voor de toekomst. Hij vertelt heel levendig en verhoogt de betrokkenheid bij deze uiterst boeiende geschiedenisles door de lezer regelmatig even rechtstreeks aan te spreken en kinderen een rol te geven in het verhaal. Claudia Verhelst laat het boek helemaal bruisen met een levendige combinatie van stijlen en technieken: lijntekeningen in kleurpotlood, kleurrijke collages en uitgeknipte schaduwprenten, gecombineerd met foto's als achtergrond. Eerst zijn het zwart-wit foto's, maar naarmate de geschiedenis van de fiets vordert duiken ook kleurfoto's op.

Frank Geleyn (1960-2023) debuteerde in 2003 met 'Ik zwijg', een jeugdroman over pesten die meteen opviel en werd genomineerd voor de Boekenleeuw. Na meerdere jongerenboeken, ging hij ook voor wat jongere kinderen schrijven. Voor vrij beginnende lezers schreef hij onder meer 'De meester is er klaar voor' en 'Jack de slak' (2de plaats Leesjury 6-8 jaar 2023, ook samen met Claudia Verhelst). Ook het prentenboek 'Zebra Blos' (5+, met Seppe Van den Berghe) over ernstig ziek zijn is zeker de moeite waard om te ontdekken. Zijn jongerenboeken zoals 'Het net' zijn heel laagdrempelig en geschikt voor minder ervaren lezers (niet te dik, dicht bij hun leefwereld). Illustrator Claudia Verhelst legt zich vooral toe op boeken voor beginnende lezers, zoals de 'Lam en Loebas'-reeks van Reine de Pelseneer. Recent verscheen het leesgroeiboek 'Si en de reis door de zee' van Katrien Vandewoude met illustraties van haar hand.

In sprookjes kunnen de dromen en wensen van keizers met één vingerknip realiteit worden. In Het geheim van de keel van de nachtegaal droomt een Chinese keizer van een nieuwe Keizerlijke Tuin der Tuinen. Een eenvoudige tuinman slaagt erin om die droom werkelijkheid te maken. Wanneer de keizer een nachtegaal hoort, weet hij dat die muziek ook deel moet uitmaken van zijn tuin. De nachtegaal is gewillig, maar niet willoos. Zijn muziek is uniek, maar niet te vangen. Kan een almachtige keizer leven met de gedachte dat iets aan zijn wil ontsnapt?

'Het geheim van de keel van de nachtegaal' is meer dan een boek: het is een heus gesamtkunstwerk waarin tekst, illustraties en vormgeving zijn versmolten tot één wonderlijk geheel dat het originele sprookje van Andersen ver overstijgt. Rijk en intens in alle opzichten. Peter Verhelst plaatst in zijn prachtige vertelling, die haast als poëzie leest, het meisje en haar band met de nachtegaal centraal door haar het woord te geven. Ook de natuurtafelen van Carll Cneut in diepe kleuren ademen een grote verbondenheid met de natuur uit: soms warm, dan weer duister en geheimzinnig. De rijkelijke kledij van de hofhouding met verschillende lagen stof in uiteenlopende patronen, doen het boek baden in luxe. Een boek waar je nooit genoeg van krijgt en levenslang van kan genieten! Dit boek is dan ook overladen met prijzen en uitgegeven in minstens 10 talen.

Peter Verhelst (1962) is een veelvuldig gelauwerd dichter en auteur, met een heel veelzijdig oeuvre voornamelijk voor volwassenen. Wij zijn heel blij dat hij ook enkele boeken voor kinderen heeft geschreven, waaronder deze absolute parel en 'De jongen, de neushoornvogel, de olifant, de tijger en het meisje' (12+) over een Afrikaanse jongen die, om man te worden, een neushoornvogel moet vangen en een tijger doden. Carll Cneut (1969) is een van Vlaanderens meest gerenommeerde illustratoren, internationaal befaamd om zijn rijke olieverfbeelden die altijd zeer duidelijk zijn stempel dragen. Een van zijn eerste grote successen was 'Heksenfee' van Brigitte Minne dat werd geselecteerd als White Raven, en ook een plek heeft gekregen op onze Smaakmakerslijst. Hij verzamelde verschillende Boekenpluimen en Zilveren Penselen, onder meer voor de dichtbundel 'Fluit zoals je bent' (samengesteld door Edward van de Vendel). In 2024 maakte hij opnieuw veel indruk met zijn recentste boek 'O Pinokkio' (met Imme Dros).

De hond van Morris oma heet niet toevallig Houdini. Het dier is een meester in ontsnappen. Morris moet de berg bij oma’s huis op om de hond te zoeken. Maar net als hij met de hond in zijn armen aan de tocht naar huis begint, valt de sneeuw met bakken uit de lucht. Van het ene op het andere moment staat de jongen er enkeldiep in. Boven op de berg snijdt de noorderwind. Het dal lijkt erg ver weg. Tot overmaat van ramp doet Houdini nog eens wat ze het liefste doet: ervandoor gaan. Morris weet zich even geen raad. Maar dan verschijnt in al dat wit ineens een lotgenoot — een jongen met een grote mond, met naast zich een reusachtige ram.

K... k... koud, en toch een hartverwarmend boek waarin twee kinderen elkaar vinden in hun gemis. Met een minimum aan woorden weet Bart Moeyaert een wonderschoon, rijk verhaal te schetsen. In de witruimte tussen de regels vult de lezer zelf veel in. De winterse illustraties van Sebastiaan Van Doninck baden in een warme gloed, en sluiten naadloos aan bij de sfeer van de tekst: grimmig maar hoopvol. 'Morris' is een krachtig, gebald verhaal dat je keer op keer kan voorlezen. Dankzij de rijkdom van de vertelling kan je het voor kinderen van zeer uiteenlopende leeftijd voorlezen, vanaf 7 jaar zonder bovengrens. Van het boek bestaat ook een pakkende luisterversie met muziek gespeeld door Oxalys, op basis van de vertelvoorstelling die door Vlaanderen heeft gereisd.

Bart Moeyaert (1964) is een veel bekroonde Vlaamse schrijver met werk voor kinderen, jongeren en volwassenen, zowel fictie als poëzie. Hij kent als geen ander de kracht van suggestie, houdt zijn verhalen klein en laat veel ruimte aan de verbeelding van de lezer. Voor zijn jeugdoeuvre ontving hij de Astrid Lindgren Memorial Award in 2019, de belangrijkste internationale oeuvreprijs voor jeugdliteratuur. 'Morris' won de publieksprijs van de Boon in 2023. In april 2026 viel zijn nieuwste boek voor dezelfde doelgroep in de prijzen: 'Atman!' haalde de Woutertje Pieterse Prijs binnen. Ben je enthousiast over deze boeken en wil je nog meer? Ontdek dan zeker ook 'Jij en ik en alle andere kinderen' met zijn verzamelde verhalen en gedichten voor kinderen. Ook 'De melkweg' is een kinderboek (9+) dat schittert in de eenvoud van het verhaal. Ontdek ook zijn werk voor jongeren, in de uitleg bij 'Broere' (12+) op deze Smaakmakerslijst.

Sebastiaan Van Doninck (1979) is een gerenommeerde Vlaamse illustrator. Hij vergaarde meerdere Vlag en Wimpels van de Penseeljury, alsook een Boekenpluim en Boekenpauw. Hij won ook al tweemaal de publieksprijs van de Boon, naast 'Morris' ook met 'Kijk dan toch!' samen met Elvis Peters. Van Doninck krijgt regelmatig opdrachten in het buitenland en zijn boeken zijn in 26 talen vertaald. In zijn werk creëert hij zeer veel sfeer: van de vrolijke kleurrijke prenten in 'De fantastische vliegwedstrijd' langs de warme natuurprenten vol verlangen in 'De meest eenzame walvis' tot de mengeling van dreiging en hoop in 'Morris'.

Kaat is een echte Durf-Al-Kampioen. Ze droomt ervan om stuntpiloot te worden en drijft haar ouders stilaan tot waanzin met haar roekeloze stoten. Maar hoewel ze nergens bang voor is, is er één GROOT probleem... Kaat heeft een gaatje in haar tand en durft niet naar de tandarts, want een tandarts... dat is een slager, met een boor! Een botte beul verkleed als dokter met een grijns van oor tot oor!

Ruth Verstraeten (1985) schreef naast 'De tandenslager' nog drie andere prentenboeken voor wat oudere kinderen, gebaseerd op kinderangsten: 'Tante Teefje' en 'De kindervleesfabriek' (beide met Eva Mouton als illustratrice), en 'Nina Tomatina' (net als 'De tandenslager' met tekeningen van Annelies Vandenbosch). Deze boeken zijn heel herkenbaar aan hun grote formaat en de keuze voor telkens één felle accentkleur in de cover en illustraties. De speelse, rijmende teksten vol fantasie en de felle, soms zelfs brutale personages spreken tot de verbeelding van heel wat kinderen.

Annelies Vandenbosch (1988) had grote schoenen te vullen toen ze het illustratiewerk voor deze boeken overnam van Eva Mouton. Daar is ze echter zeer goed in geslaagd. De drukke, schreeuwerige stijl en de expressieve personages passen perfect bij de teksten. De stijl in deze boeken is wel duidelijk anders dan het andere illustratiewerk van Annelies Vandenbosch. Ze is heel veelzijdig in haar werk. Zo maakte ze o.m. de 'Ik help… '-reeks voor kleuters met Jonas Boets, waarin ze kiest voor kleurrijke en vrolijke tekeningen. Met Emy Geyskens maakte ze samen 'Afspraak in Wonderland' en 'Hart op slot', waarin de tekeningen een warme, zachte sfeer uitstralen.

Elke avond, als het donker wordt, steekt de lantaarnaansteker de lichten aan. Zo laat hij een spoor van licht na. Hij kijkt bij iedereen naar binnen. Hij ziet de jonge vrouw die alleen is, de vreemdeling die niemand begrijpt, het meisje dat wacht op haar papa, het oude koppel zonder kind … De lantaarnaansteker bedenkt een plan. Een plan dat licht brengt in donkere harten.

Een hartverwarmend verhaal over hoe mensen elkaar vinden in de stad.

Met het prentenboek 'De lantaarnaansteker' brengen Aline Sax en Ann De Bode een verstild en tegelijk bijzonder actueel verhaal over eenzaamheid en verbondenheid in de stad. De lantaarnaansteker beweegt zich boven de drukte, en ziet daardoor wat anderen vaak ontgaat: gemis, verdriet, onzekerheid. Het verhaal is eenvoudig, maar precies daardoor zo krachtig. Sax schrijft sober en trefzeker, ze kiest haar woorden zorgvuldig en laat bewust stiltes vallen, waardoor de lezer ruimte krijgt om zelf verbanden te leggen en emoties in te vullen. De lantaarnaansteker is een stille kracht: zonder grote gebaren brengt hij mensen dichter bij elkaar, subtiel en geloofwaardig. De eenzaamheid verdwijnt daardoor niet, maar wordt wel wat verlicht, want kleine momenten van verbinding kunnen een wereld van verschil maken. Wat dit boek heel bijzonder maakt, is de wisselwerking tussen tekst en beeld. De illustraties van De Bode zijn realistisch en sfeervol, met een sterk spel van licht en donker. Close-ups van personages contrasteren mooi met bredere stadsbeelden, waardoor zowel het individuele als het collectieve verhaal zichtbaar wordt.

Historica en auteur Aline Sax (1984) schrijft vanuit wat haar raakt en ontroert. Voor dezelfde leeftijdscategorie schreef ze ook het prachtige 'De jongen op het dak', een adembenemend boek over afscheid nemen, rouwverwerking en het belang van vriendschap, met illustraties van Sassafras De Bruyn. Ook 'Het meisje en de soldaat', waarvoor ze ook samenwerkte met Ann De Bode, bevelen we graag aan. Ze kreeg er een White Raven 2014 voor en een eervolle vermelding bij de Gouden Lijst 2026. Lees zeker ook haar boeken voor jongeren. 'Wat ons nog rest' (15+) en een verwijzing naar haar andere toppers voor jongeren, vind je verderop in onze Smaakmakerslijst.

Ann De Bode (1956) blinkt als illustratrice uit in het maken van realistische geschilderde portretten, zoals in 'De lantaarnaansteker'. Hiermee schept ze heel sfeervolle en gevoelige beelden. Een recenter, mooi voorbeeld hiervan vind je terug in de reeks 'Drakenkamp' van Ade Sommereyns. Samen met Tine Mortier maakte ze voor beginnende lezers de reeks 'Babs en Babien', waarin de illustraties opvallen door de collagetechniek en de personages met grote, sprekende ogen. De Bode werkt ook graag met fimo. In haar woordenloze prentenboeken 'Mijn familie: een reis door de tijd' en 'Mijn straat: een wereld van verschil' kan je deze illustratietechniek met gefotografeerde tafereeltjes uit klei bewonderen.

Drie succesvolle graphic novels voor achtjarigen, nu gebundeld in één: 'Hier waakt oma', 'Mammoet' en 'Kamp Bravo'.

In deze dikke bundel ga je op stap met Theo(dore Bob Prinsel de Eerste) en met een knotsgekke oma. Zet je schrap voor een tureluurse rit in een oude rammelbus, bizarre zang- en danssessies voor de spiegel, archeologische tochten naar de oertijd en nachtelijke kampeerbijeenkomsten met meneer Puntsnor. Maar pas toch op voor een drolletje hier of daar (ook al ruiken die naar peperkoek)!

Stefan Boonen (1966) en Melvin (aka Wout Schildermans, 1980) maken samen sprankelende graphic novels, waarvan de drie populairste in deze bundel zijn verzameld. De avonturen vol bevreemdende situaties bruisen van de fantasie en de humor, en blijven je verrassen. Met een beperkt kleurenpallet realiseert Melvin maximaal effect. Zijn schijnbaar schetsmatige, maar toch heel gedetailleerde, expressieve tekeningen versterken de eigenzinnigheid van de tekst. De wisselende bladschikking, het spelen met proporties en in- en uitzoomen tussen details en overzichtsbeelden zorgen voor een dynamisch geheel dat je uitnodigt om in het boek te duiken. Het loont de moeite om echt je tijd te nemen, zodat je ook goed alle details in je kan opnemen. Er zit zo ontzettend veel in het boek, dat tegelijk veel ruimte voor eigen invulling en fantasie laat. Onder alle grappen zit weliswaar vaak ook een serieuze onderlaag. Zo heeft 'Mammoet' een bittere bijsmaak door het spanningsveld tussen prestatiedruk en alles wat moet 'voor je eigen bestwil' enerzijds en anderzijds wat je als kind zelf belangrijk vindt. De boeken nodigen uit om regelmatig te herlezen om alles helemaal te laten doordringen.

In de straat waar Obi woont, komen nieuwe buren. Het is een familie tapirs, maar dat moet absoluut geheim blijven... Een fantastisch avontuur vol wilde dieren, een verborgen testament en spannende reddingsacties.

Mathilda Masters (1963) weet met haar kinderboeken vele kinderharten te veroveren en krijgt ook minder fervente lezers enthousiast. Haar doldwaze en fantasievolle avonturen herbergen de gekste, kleurrijkste personages. Na elke oplossing komt er weer een kink in de kabel en word je als lezer opnieuw meegesleept in een nieuwe episode van het maffe avontuur. De tekst is aangevuld met heel veel al even grappige, fantasierijke en expressieve tekeningen van de Nederlandse illustrator Georgien Overwater. Het duo oogstte veel succes met de vijfdelige reeks 'De keukenprins van Mocano' voor lezers vanaf 8 jaar (of jongere sterke lezers). Meerdere delen eindigden op plaats 1 in de Leesjury. In diezelfde humoristische avontuurlijke stijl volgde in 2023 'Obi en Tito tapir' en was het ook in de Leesjury opnieuw raak.

Daarnaast legde Mathilda Masters zich toe op de informatieve reeks '321 superslimme dingen die je moet weten' waarin ze kinderen prikkelt met weetjes die tot de verbeelding spreken. Ze maakt uiteenlopende onderwerpen inzichtelijk, en ook haar informatieve boeken zitten vol humor zonder afbreuk te doen aan de inhoud. De 321-reeks telt ondertussen al 9 delen (6 dikke, en 3 dunnere) en die verkopen als warme broodjes: al meer dan 250.000 exemplaren gingen over de toonbank. Ook deze reeks kreeg een plekje in onze Smaakmakerslijst.

Mouna Maan woont op de negende verdieping van een groot flatgebouw. Ze woont bij haar oma, die de laatste tijd steeds meer in de war is. Ze denkt dat ze een duif is, en klimt dan soms op de balustrade om op te vliegen – wat op de negende verdieping echt geen goed idee is. Ze mist haar mama, die is vertrokken toen ze nog heel erg klein was, al weet ze niet goed waarheen. En nu is ook nog Miss Sipi, de poes die ze van mama heeft gekregen, verdwenen. Vastberaden gaat Mouna Maan aanbellen bij buren om te horen of die haar poes hebben gezien.

Rosie en Moussa doen graag dingen die eigenlijk niet mogen. Zo gaan ze helemaal naar het dak van het hoge appartementsgebouw waar ze wonen. Maar ze helpen elkaar ook. Als Rosie een brief krijgt van haar vader, smeden ze plannen om hem op te zoeken. En als Moussa’s oom in de problemen zit is Rosie er als de kippen bij om te helpen.

'Rosie en Moussa voor altijd' verzamelt alle avonturen van Rosie en Moussa uit eerder verschenen boeken. In de kinderboeken van Michael De Cock (1972) is diversiteit een belangrijk thema. Rosie en Moussa komen uit totaal verschillende families, maar vertrouwen elkaar toch door dik en dun. De dagdagelijkse verhalen over de vrienden zijn ondeugend en avontuurlijk, maar tegelijk ook warm met een emotionele diepgang. De Cock schuwt daarbij moeilijke thema's niet: zo zit Rosies vader in de gevangenis en verblijft een oom van Moussa illegaal in het land. Voor dezelfde doelgroep maakte Michael De Cock ook het poëtische prentenboek over vluchtelingen 'Morgen is een ander land' samen met Trui Chielens. Ook voor volwassenen schreef hij veelvuldig over migratie. In mei verscheen er een nieuw boek voor 8+ 'Vlinders vangen' met illustraties van Arevik d'Or.

Daarnaast heeft Michael De Cock een voorliefde voor de klassieke oudheid. In de reeks 'Kleine klassiekers' hervertelde hij Griekse mythen voor kinderen met illustraties van Gerda Dendooven. Deze vier boeken zijn verzameld uitgegeven in 'De val van de goden' (10+), prachtige vertellingen met krachtige beelden die mythen nieuw lezen inblazen. Het deel 'Veldslag om een hart' (12+) dat de Trojaanse oorlog vanuit het perspectief van Helena, won de Boekenleeuw. Daarnaast bevelen we ook graag zijn historische YA roman 'Hannibal' (14+) aan: een magistraal epos over de Punische oorlogen.

Striptekenaar en illustrator Judith Vanistendael (1974) is vooral gekend voor haar graphic novels voor volwassenen. Haar werk werd genomineerd voor drie Eisner Award en de Grand Prix in Angoulême, en ze ontving de Jenny Smelik-IBBY Prijs en de Willy Vandesteen Prijs. In 2022 werd haar oeuvre bekroond met de Bronzen Adhemar. Van haar graphic novels kunnen we 'De walvisbibliotheek' aanraden aan leesgrage jongeren, een poëtische fabel over het belang van verhalen in elegante waterverfbeelden. De 'Rosie en Moussa' boeken voorzag ze van levendige en expressieve krasserige pentekeningen, met waterverfinkleuring in grijstinten. Ook de humoristische zwart-wittekeningen in 'Een geschiedenis van België voor nieuwsgierige kinderen' van Benno Barnard en Geert Van Istendael zijn van haar hand.

'Waarom een bos geen ramen heeft' is een bundel met 28 verrassende, licht filosofische dierenverhalen. Over de spin die zijn draad kwijt is maar hulp krijgt uit onverwachte hoek. Over de zalm die het grondig beu is om te zwemmen. Over de olifant die liever een mug zou zijn. Maar ook over de botsing tussen de duizendpoot en de sprinkhaan, de zwaarste botsing ooit in het bos. En over het grote geheim van de kraai …

Korneel De Rynck (1986) schreef dit debuutboek voor zijn zoontje. Later volgde een tweede verhalenbundel ‘Hoge beren vangen veel wind’ voor zijn dochtertje. In de verhalen staat telkens de interactie tussen dieren centraal, met zeer herkenbare gedragingen en emoties, vaak zeer grappig beschreven. De toegankelijke vertellingen zijn rijk met levendige dialogen. De levenslessen die erin verstopt zitten vragen om erover te filosoferen.

Illustrator Joris Thys (1986) won in 2013 de Push prijs voor aanstormend talent op het illustratiefestival Picturale in Ronse en de Goed voor Druk prijs van De Leeswelp. Hij illustreerde sindsdien heel wat kinderboeken en debuteerde in 2021 ook als auteur met het prentenboek 'Verder dan ver: Zebra zoekt het geluk'. Thys illustreert vaak boeken met dieren in de hoofdrol. Daar is hij ook heel goed in. De dieren in zijn tekeningen zijn levendig en speels, met vaak licht menselijke trekken. In 'Waarom een bos geen ramen heeft' werkt hij met grotere kleurvlakken in zachte kleuren en veel witruimte. Dit geeft de illustraties een luchtige, sobere sfeer.

Dit is Wifi. Onmisbaar en... harig, want Wifi is een hond. Een echte hond. Met een Instagram- én een Tik Tok-account. Wifi komt uit Nederland, maar hij woont in een Belgisch gezin. Dat zorgt voor heel wat misverstanden, want Wifi begrijpt geen 'Belgisch'. Hij begrijpt ook niet dat hij niet binnen mag plassen, dat je geld niet mag opeten en dat je geen bh's aan de burgemeester mag geven.

Een jaar met Wifi is een boek met 25 grappige, vertederende verhaaltjes over Wifi. Gebaseerd op echte mensen en bijna echte feiten.

Brenda Froyen (1978-2024) begon haar carrière als auteur met een autobiografisch boek over de kraambedpsychose die ze doormaakte. Mentale gezondheid, het stigma daarrond en de tekorten in de psychiatrische hulpverlening werden haar stokpaardje. In 2019 publiceerde ze haar eerste kinderboek over mentale gezondheid met als titel 'Pssst!' (10+, met illustraties van Tom Schoonooghe).

Toen in 2020 de hond Wifi hun gezin vervoegde, inspireerde dit Brenda Froyen tot het schrijven van twee verhalenbundels over de belevenissen met hun hond. 'Een jaar met Wifi' werd al snel gevolgd door 'Wifi en de broers'. Beide bundels zijn heerlijk voorleesmateriaal. De licht absurde, komische verhalen werken gegarandeerd op de lachspieren van voorlezer en luisteraar. Later schreef ze nog 'Dit boek is te piep voor jou', een boek voor beginnende lezers, waarin ook weer veel humor verwerkt zit.

Wat moet Yasmina doen als ze, min of meer per ongeluk, maartse viooltjes heeft geplukt? Kan Florian met bloemen ervoor zorgen dat zijn zus Linde het weer goedmaakt met papa? En hoe zorgen rozemarijn en vlierbloesem voor een geweldige, eerste avond van de zomervakantie? Kom mee op bloemenavontuur met Florian en Yasmina, en ga dan zelf aan de slag: maak goudgele gelei van paardenbloemen, knoop een poezenspeeltje van een oude sok en kattenkruid of licht je haren op door ze te spoelen met kamillethee.

Reine De Pelseneer houdt van afwisseling als auteur. Ze schrijft dan ook voor allerlei leeftijden en in allerlei genres. Bij 'Het grote bloemenboek' zit die afwisseling zelfs in één boek. Het is een combinatie van (voorlees)verhalen, weetjes en doe-activiteiten, over bloemen en planten die we in onze eigen tuin kunnen vinden. Van dit boek kan je niet anders dan vrolijk worden. Het straalt in tekst en illustraties tegelijk zachtheid en levenslust uit. Het brengt je liefde en respect voor de natuur bij en geeft je meteen zin om zelf op verkenning te gaan en de handen uit de mouwen te steken. Maar het is ook heel doordacht geschreven, met duidelijke instructies over hoe om te gaan met bloemen en planten. De illustraties van Suzan T'Hooft zijn weelderig en uitnodigend. Ze werkt in dit boek, maar ook vaak in haar ander werk, met zachte kleuren en lijnen, die een licht nostalgische sfeer uitstralen. Bekijk van Suzan T'Hooft zeker ook de prachtige illustraties in 'De armen van mijn oma', geschreven door Siska Goeminne, en 'Het mooie dorpje Mooiezon' van de Nederlandse schrijver Edward van de Vendel.

Reine De Pelseneer schreef ook voor 8+ de razend populaire reeks 'Frank en Stijn', waarin deze wat excentrieke en ondeugende tweelingbroers allerlei grappige avonturen beleven. Met het eerste deel van deze reeks won Reine De Pelseneer in 2022 de Leesjury (groep 8-10 jaar). Ook in het schrijven van YA-boeken is Reine De Pelseneer heel sterk. 'Alles wat groots voelt' kan je eveneens terugvinden in onze Smaakmakerslijst.

Een uitzonderlijke ode aan een groots dier. Slimmer, belangrijker en mooier dan je denkt. Wist je dat kippen afstammen van dinosaurussen? Dat ze een klein maar vernuftig brein hebben? Dat ze in verschillende talen heel anders kraaien? En dat je op voorhand kunt voorspellen of een kip een wit of bruin ei zal leggen? Sla dit boek open en laat je betoveren door deze kleurrijke vogel.

Grappige weetjes, verrassende feiten en serieuze passages over gedrag en biologie wisselen moeiteloos af, vlot en geestig geschreven. Daarnaast stelen de illustraties van de Nederlandse illustrator Jan Hamstra de show. Hij sneed zijn beelden met de hand uit linoleum, legde de lagen digitaal over elkaar en gaf ze intense, rijke kleuren met verbluffend resultaat. Zijn prenten zijn zowel kunstig als realistisch en precies, perfect voor een non-fictieboek. Dit boek won de Publieksprijs van de Boon in 2025 en Hamstra kreeg er ook een Zilveren Penseel voor.

Jeugdauteur Evelien De Vlieger (1969) heeft heel wat boeken op haar palmares staan, van prentenboek tot YA roman, fictie en non-fictie. Ze weet hoe je kinderen prikkelt en boeit, dat merk je op elke bladzijde. Wie dit boek uitgelezen heeft, kan alleen maar besluiten: de kip is overal, en ze is een wonderlijk beest. In april 2026 verschijnt een nieuw non-fictieboek van haar hand: 'De mooiste van het land: Een sappig boek met weetjes en verhalen over de appel'. We raden daarnaast ook graag 'Onder de brug' (15+) aan, een caleidoscopische psychologische YA roman waarin De Vlieger op een beperkt aantal pagina's bijzonder veel emotionele diepgang weet te leggen. Het boek stond op de shortlist van de Lavkiprijs 2026.

Er was misschien eens een man die een vliegtuig at. En een poes die postbode werd. En een ridder die de friet uitvond. Of misschien... ook helemaal niet. Er was (misschien) eens is een boek met twintig verhalen die misschien ooit echt gebeurd zijn, maar misschien ook helemaal niet. Het is een spel dat je doet raden: is het verhaal waargebeurd of compleet verzonnen? Sla de pagina om en ontdek de waarheid! Een boek boordevol verhalen om van achterover te vallen en weetjes om je vrienden mee omver te blazen. Een hilarisch boek voor iedereen die houdt van avontuur en mysteries of van walvissen die dringend moeten plassen.

Kamiel De Bruyne maakt televisie, boeken en flauwe grappen, zo staat er in het groot te lezen op zijn website. Naast zijn 'Er was misschien eens'-reeks voor kinderen (joepie, binnenkort verschijnt deel 3), schreef hij ook al heerlijk humoristische non-fictie voor volwassenen. Qua originaliteit kunnen de 'Er was misschien eens'-boeken wel tellen: een quiz in boekvorm waarbij leesplezier voorop staat én met literaire kwaliteit. Want De Bruyne kan schrijven. En hoe! Schijnbaar moeiteloos tovert hij het ene na het andere (al dan niet verzonnen) verhaal uit zijn pen, doorspekt met fantasie en subtiele humor. Elk verhaal wordt gevolgd door een gedegen verklaring voor het waar of niet-waar zijn van het verhaal en verwante geschiedkundige weetjes. De Bruyne toont dat hij een ongelooflijke fantasie heeft, én dat hij geschiedenis speels, maar waarheidsgetrouw tot leven kan brengen.

Yarne Daeren is naast illustratrice ook host van de kinderboekenpodcast 'Larieboek en Apekool' (samen met Jochen Dubois). Ze werkt graag met ambachtelijke druktechnieken en collages. In 'Er was misschien eens' wisselt ze paginagrote illustraties af met kleinere tekeningen, wat zorgt voor een speelse, levendige sfeer. Onlangs publiceerde ze haar eerste eigen prentenboek 'Beste wandeling ooit'. Dit is een prentenboek in 3D, een absolute aanrader die je ook kan terugvinden in onze lijsten met nieuwe toppers voor het najaar van 2025.

Breng een bezoek aan tien bijzondere fabrieken. Laat je verwonderen door geniale machines en ontdek in acht stappen hoe alledaagse voorwerpen gemaakt worden. Kijk vanop de eerste rij hoe tennisballen en kerstballen van de band rollen. En hoe maak je zeep, verf of plastic poppen? Reis terug in de tijd en zie hoe bamboestokken in vuurwerk veranderden en hoe de oude Egyptenaren muntstukken persten. Waarom smelt chocolade in je mond? Word je van cornflakes echt slim? En waarom moet kauwgom altijd koud verpakt worden?

In 'Hoe maak je dat?' loodsen Pieter Gaudesaboos en Bart Rossel je door tien fabrieken, elk toegankelijk met een eigen sleutel vanuit een kabelbaan. Dat klinkt als een avontuur... en dat is het ook. Elk hoofdstuk combineert een boeiende geschiedenis van het voorwerp met het volledige productieproces en sluit af met een dubbele pagina vol verrassende weetjes. De rijke, gedetailleerde illustraties nodigen uit om met je vinger de processen te volgen en van alles aan te wijzen. 'Hoe maak je dat?' werd geselecteerd voor de longlist van de Boon 2026 en is ook voor het onderwijs een bijzonder waardevol boek: het prikkelt de nieuwsgierigheid, bouwt woordenschat op en maakt complexe processen begrijpelijk.

Pieter Gaudesaboos (1979) is illustrator, auteur én vormgever: tekst, beeld en lay-out vormen in elk van zijn boeken een naadloos geheel. Drie jaar werkte hij aan dit boek dat tot in de puntjes is verzorgd. Voor de inhoudelijke onderbouwing werkte hij samen met wetenschapper Bart Rossel. Gaudesaboos ontving vele prijzen voor zijn werk: vijf keer de Boekenpluim (voor beste Vlaamse illustrator), een Boekenwelp, Gouden Uil en de eerste Boon voor Kinder- en Jeugdliteratuur (voor 'Een zee van liefde'). Wie zijn werk kent, herkent ook hier meteen zijn handschrift: grafisch sterk, vol detail en met een originele invalshoek die blijft hangen.

Alexander wordt gepest op school. Ook thuis is hij eenzaam, hij ziet zijn ouders bijna nooit. Wanneer zijn eigenzinnige oom Trotter komt logeren, krijgt hij eindelijk plezier in het leven. Maar oom Trotter moet snel weer weg. Als afscheid krijgt Alexander een heel bijzonder cadeau: een ei. Een magisch ei, dat tijdens een hevige stormnacht openbreekt. Vanaf dan zal Alexanders leven nooit meer hetzelfde zijn...

Marc de Bel (1954) is waarschijnlijk de meest genoemde Vlaamse jeugdauteur als je in schoolklassen daarnaar zou gaan vragen. In zijn meer dan 200 boeken met fantasierijke verhalen vol humor en de nodige spanning staat hij heel dicht bij de belevingswereld van kinderen, en dat was al zo vanaf het prille begin. Na 9 jaar als onderwijzer in het vierde leerjaar debuteerde hij in 1987 met 'Het ei van oom Trotter', dat het jaar erop al meteen de Prijs van de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen won. Het boek ontstond vanuit zijn klas, via een vervolgverhaal waarbij hij inspeelde op de voorspellingen van zijn leerlingen. Na bijna veertig jaar is het boek nog steeds in druk en onverminderd geliefd bij kinderen en voorlezers. Het wervelende en toch ook wel spannende verhaal waarin een krokodil uitbroeden als remedie tegen pesten wordt naar voren geschoven, dat spreekt tot de verbeelding. Het boek is lichtvoetig en grappig, maar heeft ook oog voor de gevoelens en angsten van de gepeste Alexander. Na Oom Trotter verslonden heel wat jonge tieners (11+) de Blinker-reeks en de boeken over 'De zusjes Kriegel'. Recenter schreef hij heel wat belevenissen van de Boeboeks (voor beginnende lezers en voorleesboeken voor 6+, ook heel geschikt voor jonge sterke lezers) en de reeks '(S)toverij met frieten' (9+), waarin humor en fantasie steeds op het menu staan. Marc de Bel heeft weliswaar ook nog een andere kant van zijn oeuvre, waarin hij de lolligheid aan de kant schuift en heftige verhalen met veel emotionele diepgang vertelt: zijn historische jongerenromans. In deze Smaakmakerslijst hebben we 'Ule' (13+) opgenomen, daar kan je nog meer tips voor jongeren vinden.

Maia logeert met haar ouders twee weken in het vakantiepark Hotel Kosmos. Familietraditie. Maar het vakantiepark heeft zijn beste tijd gehad. Vergane glorie, klaar voor de sloop.

Aan de voorkant ziet het eruit alsof alles in orde is, maar onder de balie liggen honderden post-its met klachten van klanten die Vera nooit doorgeeft aan de manager.

Ook op haar ouders zou Maia zo’n post-it kunnen plakken. Ze zijn nukkig en stil, of maken ruzie als ze denken dat Maia hen niet kan horen. Maia probeert het beste te maken van de vakantie, geraakt bevriend met enkele personeelsleden, zoekt de gezelligheid van het vrolijke grote gezin naast hen op en vindt troost in het verzorgen van enkele zieke konijnen en een meeuwtje. Ze kan er echter niet meer omheen: net als het vakantiepark valt haar geliefde, vertrouwde gezin uit elkaar.

Yelena Schmitz (1996) beschrijft de vakantie van Maia in heel korte hoofdstukken, als een mozaïek van gebeurtenissen en gedachten. Haar schrijfstijl is poëtisch, en ze weet met zeer weinig woorden rake beelden en vergelijkingen op te roepen. Door de compacte schrijfstijl, korte hoofdstukken en het grote lettertype is dit boek ook heel geschikt voor kinderen die technisch moeite hebben met lezen. 'Hotel Kosmos' werd genomineerd voor de Boon 2025.

Mary woont vlak bij de zee. Letterlijk: als ze haar huis verlaat, stapt ze zo het zand in. Haar grootvader is onlangs gestorven en dat doet soms zo'n pijn dat ze niet weet waar ze het zoeken moet. Ze mist hem verschrikkelijk. Gelukkig heeft ze mevrouw Man met haar bijzondere winkel naast de deur. Op een dag ontdekt Mary het dagboek van opa én een geheimzinnige brief. Samen met haar vriend Krabbetje gaat Mary op zoek naar aanwijzingen en ontdekt ze dat haar grootvader haar een queeste heeft nagelaten. Dan is het tijd voor Mary om aan het avontuur te beginnen!

'Mary, meisje van de zee' is het fictiedebuut van Sarah Devos (1980), die reeds als klein meisje ervan droomde om schrijfster te worden. De vertelling is soms grappig, soms filosofisch, soms spannend maar altijd warm en vol verwondering. Een boek over durven, dromen en vertrouwen op de mensen naast je. Het boek was een schot in de roos en werd genomineerd voor de Boon 2026. Ze liet zich eerder al opmerken als schrijfster van non-fictie voor kinderen in de laagdrempelige geschiedenisreeks vol humor 'Professor Kleinbrein' (8+) en de reeks familieboeken 'Het bosboek', 'Het zeeboek', 'Het hemelboek' (ook op onze Smaakmakerslijst) en 'Het ruimteboek', waarin ze telkens zowel de tekst als de illustraties verzorgde. Ze voegde er ook speelse boeken aan toe om zelf de natuur te gaan verkennen: 'Sporen & vondsten', 'Expeditie natuur', 'Expeditie stad' en '24 snel te herkennen vogelgeluiden van bij ons'. De keuze voor fictie voelt als een logische stap: dezelfde nieuwsgierige blik op de wereld en liefde voor de natuur ligt aan de grondslag van het verhaal. Sarah Devos werkt momenteel aan haar volgende leesboek voor dezelfde doelgroep: 'Tommie'.

Al zolang er mensen bestaan, vertellen ze elkaar verhalen. Verhalen over hoe de aarde en de hemel zijn ontstaan, hoe de mensen er zijn gekomen en waarom dieren zijn zoals ze zijn. Sassafras De Bruyn vertelt in woord en beeld bijzondere volksverhalen van over de hele wereld. Verhalen over water, aarde, lucht en vuur waarin metamorfosen een centrale rol spelen. Jonge krijgers worden vogels, zeehonden worden vrouwen en meisjes van sneeuw worden wolken. Verhalen die ontstonden om de wereld te begrijpen, die je nu kunnen helpen om elkaar beter te begrijpen.

Sassafras De Bruyn koos dertig verhalen uit alle hoeken van de wereld (bij de inhoudsopgave ook aangeduid op een wereldkaart): mooie verhalen vol verwondering die tot de verbeelding spreken. In haar vertellingen legt ze veel variatie aan de dag: soms laat ze de lezer het verhaal meebeleven vanuit de ik-persoon, andere keren sta je er als luisteraar buiten. Heel wat verhalen zijn grappig en direct, waarbij De Bruyn commentaar geeft op haar eigen verhaal of een verhaal op je netvlies tovert door je op te roepen te kijken en dan te beschrijven wat je ziet. Andere verhalen zijn dan weer meer ingetogen, vol verlangen en verdriet, maar altijd warm en troostend. De blauwe druk en tedere blauwe potloodillustraties geven het geheel een gevoel van universele verbondenheid en liefdevolle mildheid voor anderen. Een erg mooi vormgegeven boek, met fijn vertelde verhalen, waaruit je ook wat kan leren. Op het einde van de verhalen vind je immers ook telkens wat toelichting over de figuren en de symboliek.

Illustrator Sassafras De Bruyn (1990) houdt van oneindige verhalen om in weg te kruipen, vol onwaarschijnlijke helden. Met kleurpotloden in warme tinten creëert ze werelden vol zachtheid en hier en daar een vleugje humor. Ze illustreerde vooral boeken van andere auteurs, waarvan vele visuele pareltjes zoals: 'De jongen op het dak' (Aline Sax, 10+), de poëziebundel 'Een stukje van de regenboog' (samengesteld door Jan Van Coillie, 8+), 'Als op een vossenstaart een landkaart' (Riet Wille, 7+) en 'Het geheime boek van Sinterklaas' (Floortje Zwigtman, 10+). En laat ons zeker ook haar tekstloze prentenboek geïnspireerd door de schilderijen van Pieter Bruegel de Oude niet vergeten: 'De jager en zijn hond' (6+).

Kom binnen in het huis waar bekende en minder bekende vrouwen hun levensles doorgeven aan de lezer. Niet alleen de grote thema's als 'Blijf jezelf' en 'Wees moedig', komen aan bod. Er wordt ook een nieuwe kijk op alledaagse dingen gevierd, zoals: 'Hoera voor verveling!' of 'Ga eens verkleed naar school'. Dit is een fantastisch boek vol levensbelangrijke wijsheden.

Enkele voorbeelden van vrouwen die hun kennis met je delen zijn: Coco Chanel, Annie M.G. Schmidt, Billie Jean King, Ada Lovelace, Frida Kahlo.

Kristien In-'t-Ven (1969) is journaliste en startte haar carrière als schrijfster met het prentenboek 'De apotheker heeft liefdesverdriet'. Daarna bouwde ze een gevarieerd oeuvre op, met boeken voor kinderen van alle leeftijden, en recenter ook met romans voor volwassenen. 'Luister nooit naar je moeder' is haar enige informatieve boek voor kinderen. Het is een bemoedigend boek, dat vooral meisjes zal inspireren, geschreven in mooie, verhalende stijl met de nodige humor. Ze behaalde er in 2021 de derde plaats mee bij de Leesjury (groep 10-12 jaar).

Naast 'Luister nooit naar je moeder' zijn wij ook grote fan van haar ontzettend geestige boekjes over 'De zeepridder', moderne sprookjes voor beginnende lezers met illustraties van Matthias De Leeuw. Ook 'De zeepridder' was goed voor een derde plaats in de Leesjury (2014, groep 6-8 jaar). Recent viel ze op met 'Het meisje en de rots', een prachtig, filosofisch beeldverhaal voor jongeren, geïllustreerd door Marthe Verschaffel. Koningin Mathilde koos dit boek voor haar jaarlijkse voorleessessie tijdens de Voorleesweek.

Vier meter hoog, met een regenjas aan en laarsjes op maat: zo reist Zarafa in 1827 van de Afrikaanse savanne naar het hof van de koning van Frankrijk. Barbara Rottiers laat de giraf zelf haar waargebeurde verhaal vertellen, in een directe en geestige stem die je meteen grijpt. Twee jaar duurt de tocht — van Zuid-Soedan via Egypte en Marseille tot Parijs —, je reist als lezer met elke stap mee. Tussendoor wisselt Rottiers het historische relaas af met fragmenten uit het heden: een bezoek aan de savanne, de stem van een giraffenverzorger. 'Zarafa' is meer dan een geschiedenisles, het is een verhaal dat blijft hangen.

Barbara Rottiers (1976) ruilde haar jarenlange carrière als presentatrice bij Radio 1 in voor wat ze zelf zegt te móéten doen: informatieve kinderboeken schrijven én illustreren. Tekst en beeld, beide humoristisch en speels, vlecht ze organisch door elkaar — ze zijn bij haar niet los te denken van elkaar. Als eerste kinderboek schreef ze een biografie van Alexander von Humboldt ('De H van Humboldt', genomineerd voor de Leesjury 2022), gevolgd door een portret van Astrid Lindgren ('Leve Astrid!'). Ook haar derde boek 'Zarafa' werd genomineerd voor de Leesjury 2025-2026. Telkens vertelt ze met energie en een ondeugende knipoog over een onderwerp dat haar begeestert.

Charlotte Colman, professor in de criminologie, geeft een boeiende inkijk in haar vakgebied. In een heel vertellende schrijfstijl waarbij ze de lezer regelmatig rechtstreeks aanspreekt en vragen stelt, legt ze haar inzichten zeer helder uit op maat van een jong doelpubliek, zonder daarbij de doelgroep te onderschatten. Vooroordelen en stigma blijken belangrijke factoren die in de hand werken dat mensen hervallen in de criminaliteit, dus de verspreiding van kennis is belangrijk om je niet door zulke vooroordelen te laten leiden. Na een historisch overzicht van het denken over criminaliteit sinds de Middeleeuwen, en een statistische analyse van de daders, lees je over soorten straffen en werp je een blik achter de deuren van een gevangenis. Charlotte vertelt je ook over de meest beruchte ontsnappingspogingen, de grootste strafzaken uit de geschiedenis en andere criminele wist-je-datjes. De genoemde Belgische voorbeelden - zoals de Bende van Nijvel, de Bende Haemers en de Dutroux-zaak - doen bij de ouders zeker wel een belletje rinkelen.

Stefanie van Hertem (1987) brengt met haar illustraties in gedempte kleuren met accenten in roestig rood, blauw en groen de thema's verder tot leven, en weet ook abstractere hoofdstukken knap in beeld te vangen. Speelse details en humoristische toevoegingen (zoals de kniplijn in de gevangeniscel) bieden een fijn tegenwicht tegen de serieuze thematiek. De illustrator heeft ondertussen een tweede non-fictie kinderboek voorzien van heerlijke beelden: 'Wondergrond' (9+) van Sarah Garré en Heleen Deroo dat je kan vinden bij onze lijst met nieuwe toppers najaar 2025. Beide boeken zijn zeer verzorgd uitgegeven op groot formaat bij Borgerhoff & Lamberigts. Deze uitgeverij richt zich primair op volwassenen, maar vinden wij zeker ook de moeite om in het oog te houden voor hun uitgaven voor kinderen, met name voor non-fictie. Naast bovengenoemde boeken gaven zij vorig jaar ook het knappe 'Hoofd vol klanken' uit, waarin Annemarie Peeters 15 componistenverhalen vertelt, geïnspireerd door hun levensverhaal en hun muziek. Illustrator Emilie Lauwers goot deze klanken en woorden op haar beurt in beelden. Dat levert een prachtige bundel op, waarin elk verhaal een volledig ander karakter en verschillende vorm krijgt. Dat rijke spel van sferen, vertelperspectieven en vormen in woord en beeld maakt het boek van het begin tot het einde bijzonder boeiend.

Rufus Donkers is de zoon van twee doorgewinterde dievegges. Het gezin verhuist om de haverklap, want overal valt wel iets te stelen, maar Rufus wil niets liever dan zich ergens thuis voelen en een normaal leven leiden.

Felix is de zoon van een extreem strenge politie-inspecteur. Hij krijgt voor elke misstap een boete, waardoor zijn leven wel een strafkamp lijkt. Tot Rufus in zijn straat komt wonen en er een nieuwe wereld voor hem opengaat.

De jongens sluiten vriendschap en besluiten hun levens een andere wending te geven. Het enige wat ze daarvoor moeten doen is de meest kostbare postzegel ter wereld stelen. Er is maar één probleem: ze worden per ongeluk afgeluisterd door Viebe, het braafste kind van het universum.

Bibliotheekmedewerker Sofie Leyts (1978) debuteerde in 2018 met 'Vitus en een mysterie zo groot als het heelal of misschien nog groter'. Twee jaar later volgde 'Jozefien Wachters en de strijd om altijd', waarmee ze de derde plaats behaalde in de Leesjury (10-12 jaar). In 2025 verscheen 'De grote postzegelroof van Rufus, Felix en (per ongeluk ook van) Viebe'. Het mag duidelijk zijn dat Leyts een voorkeur heeft voor lange titels. Vooral sterke lezers zullen hun hart ophalen bij deze boeken die vrij uitdagend zijn om te lezen door de vaak complexere zinsbouw. De verhaallijnen van Sofie Leyts zitten bijzonder goed, zelfs behoorlijk ingenieus, in elkaar, met onverwachte wendingen, perspectiefwisselingen en spanningsopbouw. Voeg daar nog veel fantasie en humor bij en je hebt de perfecte mix voor veel leesplezier. Daarnaast besteedt ze veel aandacht aan gedachten en gevoelens van de personages, wat ook een zekere diepgang geeft.

Willes vader is gesmolten. Niet door een duik in een vulkaan – bommetje! – maar door de helse adem van Miss Halitosis, een stinkend stuk gespuis waarvoor het hele land siddert en beeft. Wille blijft achter, ouderloos en verdrietig, maar met een hoofd vol boeken en knetterende ideeën. Hij komt terecht in een steenrijk pleeggezin met een mesjogge pleegmoeder en drie etterbakken van pleegbroers. Geen wonder dat Wille op de vlucht slaat.

Zo ontmoet hij Imogen, een meisje dat rondrijdt in een dubbeldekkerbus vol boeken en over de bizarre (maar best handige) gave beschikt om dikke vette pech af te roepen over irritante figuren. Ook professor De Boneir, die geniale ideeën uitlokt door eerst olympisch onnozel te doen, sluit zich aan bij Team Wille. Samen kan het moedige drietal de wereld aan. Samen gaan ze op zoek naar Miss Halitosis. Dat mormel heeft geen idee wat haar te wachten staat.

Van Gas (aka Kurt Van Gasse, 1977) is ingenieur en sinds het verschijnen van zijn debuut 'Wille' ook jeugdauteur. Dit debuut kon ons meteen overtuigen en verdient dan ook een plekje op onze Smaakmakerslijst. “Als je wil dat kinderen plezier beleven aan een boek, moet je dat plezier er eerst en vooral instoppen. In grote hoeveelheden.”, zegt Van Gas. Daar is hij met 'Wille' zeker in geslaagd. Knotsgekke personages, een verbluffende fantasie, een grote dosis humor en heel veel vaart in combinatie met een piekfijn taalgebruik zijn de ingrediënten van deze pageturner. Wel een waarschuwing voor gevoelige lezers: het kan er soms best gruwelijk aan toe gaan in dit boek en de spanning is bij momenten te snijden. Durven we de vergelijking te maken met Anthony Horowitz? Op basis van één boek is dat misschien wat voorbarig, maar als Van Gas op dit elan blijft doorgaan is het volgens ons niet onmogelijk dat hij op termijn de status van Vlaamse Horowitz vergaart.

Melvin (aka Wout Schildermans, 1980) kennen we vooral van zijn samenwerking met Stefan Boonen, onder meer voor de graphic novels 'Hier waakt oma', 'Kamp Bravo' en 'Mammoet'. De verzamelbundel hiervan kan je ook terugvinden in onze Smaakmakerslijst. Melvin heeft een heel eigen, kenmerkende stijl. Met een beperkt kleurenpalet schept hij beelden vol humor, levendigheid en expressiviteit. Zijn figuren lijken licht cartoonesk, met hun wat geblokte lijf en iets te grote ogen, een stijl die wonderwel past bij het fantasierijke 'Wille'. Ontdek van Melvin zeker ook het heerlijke zoekboek 'De donutdief', dat hij maakte samen met cartoonist Lectrr.

De hemel was grijs die dag. Maar toen de avond viel, kleurde de horizon oranje. Clara veerde op met grote ogen en wees.

Ik keek achterom. Oscar stond stil met zijn handen in zijn broekzakken. Een dun sliertje sigaret plakte tegen zijn onderlip. Hij zweeg. Mijn moeder hield haar hand voor haar mond. Mijn vader fronste diep en trok Clara op schoot. 'Het is geen zon,' zei Rosa. 'Het is de oorlog.'

Kathleen Vereecken (1962) zegt van zichzelf dat ze geboren is met heimwee naar mensen en tijden die ze nooit gekend heeft. Historische thema's komen dan ook vaak terug in haar boeken. De eerste Wereldoorlog is het decor voor 'Alles komt goed, altijd'. In 'Lara en Rebecca' (15+) neemt ze je mee naar de periode van de Amerikaanse burgeroorlog, met racisme en slavernij. 'Ik denk dat het liefde was' (14+) speelt zich af in het achttiende eeuwse Frankrijk. Dit boek werd, net als 'Alles komt goed, altijd', overladen met prijzen: de Boekenleeuw in 2010, de Kleine Cervantes in 2011 en de Prijs letterkunde van de provincie Oost-Vlaanderen in 2012. Kathleen Vereecken weet in haar boeken telkens een prachtig historisch kader neer te zetten, in combinatie met complexe en geloofwaardige personages, een goed uitgewerkte verhaallijn en een rijke taal, die tot de verbeelding spreekt. Af en toe maakt Vereecken ook een uitstapje naar de informatieve boeken, met onder meer 'Het broeikaseffect', een titel uit de Kinderuniversiteitreeks van Lannoo (met illustraties van Benjamin Leroy) en 'Het grote heksenboek' (met illustraties van Charlotte Severeyns).

Charlotte Peys is cultuurwetenschapper en illustrator. De tekeningen met gezichtsloze silhouetten die ze in zachte blauwtinten maakte voor 'Alles komt goed, altijd' geven de sfeer van de oorlogsjaren heel mooi weer. De illustraties van Peys draaien vaak rond mensen en stralen een melancholische sfeer uit. Ze gebruikt graag verschillende technieken door elkaar. Bekijk zeker ook haar werk in het boek 'Windstil' van de Nederlandse Saskia Eelman.

Lowie is geen huismus. Misschien eerder een zwaluw, met het hart van een kolibrie. En daarom loopt ze weg – of is het wegvliegen? Waarheen weet ze niet, als het maar weg is van die zure meneer en mevrouw Simmers die haar eerder als slaafje dan als dienstmeisje behandelen.

Het was niet altijd zo. Vroeger werd er gelachen en gepraat en feestgevierd. Dat dénkt Lexi niet alleen, dat wéét ze, want er bestaan foto’s van. Van mama in een kanariegele jurk, een sigaret in de ene hand, een glas in de andere. Ze kijkt recht in de camera en steekt haar tong uit. Niet om gemeen te zijn, maar om gek te doen, dat kan je zien. En er is er een van mama die danst terwijl iedereen kijkt. En van mama die op papa’s knieën zit terwijl ze allebei praten met andere mensen die maar half op de foto staan. Halve mensen die ze waarschijnlijk zijn vergeten. Lexi heeft ze in elk geval nooit gezien. Maar dat is allemaal heel lang geleden. Lexi was toen nog niet geboren, en Lexi vindt dat ze al heel lang heeft geleefd. Zij wel, dat is het probleem.

“Ik ben er nog en ik ben sterk.” Met die woorden leer je Lexi kennen: een meisje van negen dat dapper doet wat ze denkt dat van haar verwacht wordt. Een verhaal over ouders en kinderen, over verdriet dat maar niet lijkt te willen overgaan, over de zoektocht naar alle soorten beter. En over liefde, en wat dat eigenlijk echt is, of zou moeten zijn.

Griet Op de Beeck (1973) is een veelgeprezen bestseller-auteur voor volwassenen. In haar enige kinderboek 'Jij mag alles zijn' toont ze dat haar stem ook even krachtig kan zijn door de ogen van een negenjarige. Haar taal is beeldend en zacht, het perspectief onmiskenbaar dat van een kind én toch raakt het verhaal ook volwassen lezers diep. Parentificatie wordt nooit als begrip benoemd maar des te sterker gevoeld. De illustraties van de Nederlandse Linde Faas versterken die toon: zachte kleuren die in elkaar overlopen, personages als kleine vlekjes in een groot veld, paginagrote prenten waar je in weg kunt dromen. Het boek won een Bronzen Penseel 2022.

Elke zondag om 17.00 uur moet Jackie in bad. Dat is op zich niet zo bijzonder, maar precies om 17.22 uur barst telkens weer de hel los. Want na het wassen kamt mama Jackies haren. En Jackie heeft véél haar, in bonte krullen die zich het liefst in honderd-en-een knopen tegelijk leggen. In hun oude buurt kende iedereen het ritueel en stopte dus rond 17.15 uur collectief oordopjes in. Maar nu woont Jackie met mama in het huis van oma Jacqueline, terwijl die in Australië koala’s verzorgt. Al snel krijgen Jackie en mama het aan de stok met een overijverige wijkagent die allesbehalve blij is met hun komst. Ook zijn dochter Odette lijkt vastberaden om het Jackie moeilijk te maken.

Zonder haar vrienden in de buurt voelt Jackie zich erg eenzaam op de nieuwe plek. Mama heeft weinig tijd, ze heeft het veel te druk op het werk. Oma zou Jackie zeker wel begrijpen, maar die kan haar niet helpen vanuit Australië. Of wel?

Liesbeth Talboom (1982) schrijft vlot en toegankelijk met herkenbare situaties én onverwachte plotwendingen. De boodschap is helder: jezelf blijven ook als de druk van buitenaf groot is. Het boek is geschreven in een warme taal die je meteen meevoert. De illustraties van Seren Teke - zwart, wit en grijs met terracotta als warm accent - zijn even direct en eerlijk als het verhaal.

Talboom schreef eerder prentenboeken en de verrassende en geestige verhalenbundel 'Nee'. In 'Jackie' toont ze dat ze ook voor oudere lezers sterk uit de hoek kan komen. Voor Seren Teke is dit haar eerste kinderboek en meteen een veelbelovend begin. Dit 10+ boek is een aanrader voor wie houdt van feelgood-verhalen met een scherp randje.

Jackson heeft kortsluiting in zijn hoofd. Niet echt maar zo voelt het wel als de gedachten beginnen te tuimelen: over juf Annie die in het ziekenhuis ligt, over oom Joseph, over de soldaten in Burundi. Jackson wil wel sorry zeggen tegen de juf, maar het lukt hem niet. Ze raadt hem aan om naar het Hekkenhuis te gaan: een vreemd opvanghuis met een geharnaste ridder, twee ruziënde broers en een oude man die beweert dat hij vroeger een koning was. King Lear, tot uw dienst.

Pepijn Lievens laat werkelijkheid en verbeelding knap door elkaar lopen, en vangt daarbij goed het denken van een kind voor wie alles te veel wordt. De toon is sober en helder. Onder de droge humor en de absurde situaties gaat een groot verhaal schuil over schuld, trauma en de moed om "sorry" te zeggen. Boekpersonages sterven nooit helemaal, zegt het boek zelf, omdat ze blijven leven in hun verhalen. En dat is precies wat Lievens hier doet: hij laat literaire figuren ten dienste staan van een kind dat ze eigenlijk helemaal niet kent maar er toch iets van kan opsteken.

Pepijn Lievens (1972) is jeugdauteur en acteur. Na 'Voor Altijd', 'Het bijna helemaal waargebeurde verhaal van Ryan' en 'Onderweg' bewijst hij opnieuw dat hij kinderen serieus neemt. Zijn schrijfstijl combineert levendig taalgebruik, droge humor en een licht absurdistische kijk op de wereld. De wat mistroostige illustraties van striptekenaar en illustrator Lukas Verstraete (1992) sluiten perfect aan bij de eigenaardige wereld van het Hekkenhuis. Dit boek was genomineerd voor de Boon 2026.

Willem en Nelle Ter Toren, elf jaar oud, zijn een doodgewone tweeling. Ze wonen in weeshuis Het ongetwijfeld ongelukkige kind. Als ze tijdens een stormachtige nacht van een mysterieuze oude man vernemen dat ze eigenlijk van adel zijn, pakken ze vlug hun koffers en verhuizen naar het kasteel van hun voorvaderen, Domein Tros De Tour. Daar krijgen ze een oude voorspelling te horen, over twee kinderen die moeten zoeken naar een schat, en al vrij snel wordt duidelijk dat zijzelf wel eens die twee kinderen uit de voorspelling zouden kunnen zijn.

Acteur Mark Tijsmans (1969) debuteerde als kinderboekenauteur in 2006 met 'Het geheim van te veel torens', en dat was meteen een succes. Het boek won de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen en is nog steeds in druk. Het fantasierijke verhaal vol raadsels leest als een trein en blijft spannend tot het einde dankzij de vele onverwachte wendingen. Daarbovenop schrijft Tijsmans met heel veel humor, waardoor kinderen echt smullen van zijn boeken. De mix van humor, fantasie, avontuur, mysterie en spanning blijft een succesrecept in de reeksen die erna volgden 'Wiet Waterlanders' en 'De bende van Teresias' (beide 10+). Ook het hilarische boek 'De ridders van de ronde keukentafel' blijft populair. Voor de wat meer ervaren lezer raden we graag zijn oorlogsverhalen aan 'Fort Fiktori' (WO I) en 'Gij zijt mijn vrede niet' (WO II). Ook deze zwaardere verhalen weet hij te verlichten met humor, weliswaar veel subtieler passend bij het genre.

'Blijven de witte mannen?' vraagt Kimia.
'Ze blijven', zegt haar moeder.
'Is vroeger voorbij?' vraagt Kimia.
'Niets zal meer zoals vroeger zijn', zegt haar moeder.

Kimia is zes jaar wanneer de Belgen komen. Dit boek volgt haar leven van kind tot oude vrouw — van de gewelddadige kolonisatie in 1885 tot de onafhankelijkheid van Congo in 1960. Sandrine Ekofo schrijft Kimia's verhaal van binnenuit, warm en persoonlijk. Benjamin Goyvaerts en Paul de Moor (1957) weven daar historische kaders tussendoor. Fictie en non-fictie vullen elkaar aan en maken dit boek zowel ontroerend als verhelderend. Kimia's kleinzoon Okito groeit op tot een vurig pleitbezorger voor onafhankelijkheid en is bevriend met Lumumba. Zo raakt het persoonlijke verweven met de grote geschiedenis. Het eerste kinderboek over de Belgische koloniale geschiedenis stond op de longlist van de Boon 2026.

Wist je dat: er op een schilderij uit 1485 een ufo staat? Het schilderij 'De Nachtwacht' kleiner werd gemaakt om tussen twee deuren te passen? Kunstenaar Yayoi Kusama dol is op stippen? Een berg snoepjes ook een kunstwerk kan zijn? Er in sommige musea geesten wonen?

De informatieve boeken van Mathilda Masters (1963) zijn razend populair: van de boeken uit haar 321-reeks werden al meer dan 250.000 exemplaren verkocht. Na een algemeen boek met diverse weetjes volgden delen over dieren, het klimaat, geschiedenis, liefde & seks, wetenschap, natuur en kunst. De weetjes prikkelen de nieuwsgierigheid en zijn met veel humor toegelicht, zonder afbreuk te doen aan de inhoud. Hoewel de weetjes allemaal los te lezen zijn (meestal 1 bladzijde per weetje), bouwen ze samen ook een groter kennisgeheel en dieper inzicht in deze thema's op. Ook de illustraties van Louize Perdieus combineren de ernst van kennisoverdracht met een humoristische kwinkslag en maken de boeken extra uitnodigend.

Van dit nieuwste deel over kunst is er (nog) geen audioboek in de Luisterpuntbibliotheek, maar van alle andere delen wel. Zo kunnen ook kinderen met een visuele of leesbeperking mee genieten en bijleren.

Mathilda Masters schreef ook razend populaire humoristische avonturen. Lees meer daarover bij 'Obi en Tito tapir' (8+) op deze Smaakmakerslijst.

Waarom verstopte Cleopatra zich in een tapijt en zat Alexander de Grote in een tentje te huilen? Hoe belandde Marco Polo in de gevangenis en Jeanne d’Arc op de brandstapel? Waarin verschilt de Chinese Muur van de Berlijnse?

Deze wereldgeschiedenis is geen suf lijstje met belangrijke data. Het is een schatkist vol sterke verhalen.

Stroop je mouwen op, grabbel een jaartal uit dit boek en laat je verrassen. Je weet misschien wat er gebeurde in 1492 of 1789. Maar wie maakte er in 1633 de allermoeilijkste beslissing van z’n leven? Reis mee van de hangende tuinen van Babylon naar de tempels van Angkor Wat en van de donkere tijd van de kruistochten naar de eeuw van de Verlichting. Onderweg ontmoet je bekende figuren zoals Julius Caesar of Napoleon en maak je kennis met fascinerende types als Ana Nzinga en Manuele Sáenz. Het avontuur begint zodra Lucy op twee benen leert lopen en eindigt wanneer Greta Thunberg het woord neemt op de klimaattop.

Barbara De Munnynck verzamelde 100 sterke verhalen uit de geschiedenis voor dit boek. Niet alleen grote, alom gekende gebeurtenissen komen aan bod, ook op het eerste zicht minder opvallende feiten mogen in de kijker staan. De Munnynck toont in dit debuut meteen dat ze een rasverteller is én dat ze leesplezier kan combineren met informatiewaarde. Geen droge, historische feiten hier, maar echte verhalen, vaak met een kwinkslag neergepend, zonder afbreuk te doen aan de werkelijkheid. Ook geen ellenlange beschrijvingen, wel korte en krachtige anekdotes. In de marge wordt elke verhaal aangevuld met verwante feiten en wist-je-datjes. De extra's (een wereldkaart, rode draden om gebeurtenissen thematisch te situeren en extra boekentips) maken het geheel helemaal af.

Isabelle Geeraerts zorgde zowel voor de vormgeving als voor de illustraties in 'Een kleine wereldgeschiedenis in 100 grote data'. Haar kleurrijke en humorvolle tekeningen sluiten naadloos aan bij de verhalen van Barbara De Munnynck. Paginagrote illustraties worden afgewisseld met kleine, losse tekeningen. Dat zorgt voor een speelse levendigheid in het boek. Isabelle Geeraerts werkte ook al samen met Marieke Van Hooff aan twee heerlijke boeken voor beginnende lezers: 'Een trui om in te wonen' en 'Geef mij maar ijs'. Recent maakte ze samen met Liesbeth Talboom het prentenboek 'Hartjespiet'.

De mama van Pipa verhuurt een aanpalend rijtjeshuis als B&B. Pipa mag zich niet bemoeien met de gasten, en moet vooral afstand houden, maar ze kan het niet. Ze wil graag meer weten over Paul, de zoon van meneer en mevrouw Duinslager die in het nabijgelegen ziekenhuis ligt. Tegen de regels van haar moeder in, legt ze contact met hun dochter Felien die in het weekend bij hen verblijft. Maar Felien praat helemaal niet over haar broer. Dus praat Pipa maar in haar plaats en legt zo ook haar eigen verdriet bloot.

Door de ogen van Pipa beleef je mee de sfeer in de B&B. Gaandeweg ontdek je dat er onder de geurzeepjes en zelf gedraaide kommetjes, een netwerk van verdriet, schuldgevoelens, geheimen en leugens verborgen gaat. Mama, Pipa, Felien, ieder heeft zijn eigen copingstrategie, waardoor ze elk in een eigen bubbel zijn terecht gekomen. Lukt het Pipa en Felien om elkaars bubbel te doorprikken? Alleen één grote waarheid kan alle leugens nog opheffen.

Do van Ranst (1974) maakt in 'Hiernaast, bij ons thuis' in toegankelijke taal een mooie analyse van hoe verdriet een gezin kan doen uiteenvallen en hoe iedereen na zwaar verlies een manier zoekt om verder te leven. Het boek stond op de shortlist van de Lavkiprijs 2026. Psychologische thema's als zieke, beperkingen en rouw staan centraal zijn boeken. In de jaren 2000 vielen verschillende van zijn jongerenboeken (13+) meermaals in de prijzen: 'Mijn hondenjongen', 'Mijn vader zegt dat wij levens redden', 'Moeders zijn gevaarlijk met messen'. Voor 11+ kunnen we ook zijn recentere 'Zoeken naar Esther B.'' en 'Het voorval met Benito' aanraden. Tenslotte wijzen we nog graag op zijn hertaling van 'De blauwe vogel' van Maurice Maeterlinck met illustraties van Carll Cneut.

Op een stormachtige nacht vergaat de vissersboot van Lena’s vader, Antoine Blomme. Hij en zijn twee bemanningsleden komen om. De begrafenis verloopt kil, want in Oostende wordt gefluisterd dat het allemaal de schuld is van die roekeloze Antoine. Lena gelooft er niets van, want haar vader kende de stromingen van de Noordzee bij hun voornaam. Wanneer de begrafenisboot plots wordt opgeschrikt door een felle schok, ziet ze nog net een zwarte schim onder de boot verdwijnen. Maar niemand gelooft haar, zelfs haar beste vriendin Kaz niet.

Scenarist en schrijver Wendy Huyghe (1979) laat in dit kinderboekendebuut zeer filmisch de wereld rond Lena in de dagen na het overlijden van haar vader zien, met prachtige detailscènes waar de camera even op inzoomt: zusje Fran die de kapiteinspet van haar vader omklemt of Lena die haar spiegelbeeld bestudeert en vaststelt dat ze de ogen van haar vader heeft. Daarnaast zit de kracht van het boek in de dialogen die Lena in haar hoofd voert met haar vader. Haar verwarring en gedachten die overspoeld worden door herinneringen grijpen je naar de keel. Lena’s verdriet voelt rauw, zoals haar opengekrabde, ontstoken kwallenbeet. Een aanrader voor lezers vanaf 11 jaar die zich graag laten meeslepen in een kolkende emotie.

'Zeevonk' werd in 2023 verfilmd, geregisseerd door Domien Huyghe. Huyghe schreef hiervoor het scenario samen met Jean-Claude van Rijckeghem.

Aan boord van een schip wordt een bootje gevouwen en voorzichtig te water gelaten. Dan vaart het schip weg en staat het bootje er alleen voor. Het vaart over de oceaan, langs riffen en polen en tussen ijsschotsen door. Het laveert tussen scholen vissen, wuivende waterplanten en angstaanjagende zeemonsters. Het verbaast zich over een wonderlijke sprookjeswereld boven en onder water, doorstaat stormen en redt zich uit benarde situaties. Ten slotte komt het na een lange reis aan in de haven, waar een verrassing wacht.

Een intrigerend verhaal vertellen met enkel zwarte lijntjes? Peter Van den Ende toont dat het kan. Met waanzinnig veel lijntjes, minutieus op de juiste plek gezet, tovert hij een verbluffende wereld tevoorschijn waar een eenvoudig papieren bootje voorbij vaart. Zijn tekeningen vol repetitieve patronen laten je tweemaal kijken of je wel echt hebt gezien wat je dacht te zien, en doen denken aan de wereld van Escher. In het begin spot je in de wonderlijke koraalwereld enkele vreemde details, doorheen het boek groeit die bevreemding alleen maar en lijk je soms helemaal in een hallucinatie terecht gekomen. Al gaat het niet heel de tijd in crescendo: na drukkere beelden zoekt hij terug rust op in kalmerende natuurbeelden waarin herhaling een belangrijke factor blijft doorheen het boek. De fantasie van Van den Ende lijkt grenzeloos. Bovendien heeft hij het meesterschap om die ideeën in trefzekere composities te gieten die tot in het miniemste detail zijn uitgewerkt, met veel effect in de perspectiefkeuze. Wij zijn fan, dat is wel duidelijk zeker?

Peter Van den Ende (1985) geraakte als tiener gefascineerd door de oude gravures in de boeken van Jules Verne, vooral de sciencefiction-klassieker Twintigduizend mijlen onder zee zou een belangrijke inspiratiebron worden. Alvorens zich toe te leggen op het tekenen, werkte hij twee jaar als natuurgids voor toeristen op de Kaaimaneilanden waar hij snorkelend het koraalrif verkende. In 2019 debuteerde hij na drie jaar tekenen met de graphic novel 'Zwerveling', waarmee hij een Zilveren Penseel en een nominatie voor de Woutertje Pieterse Prijs mee in de wacht sleepte. In dezelfde stijl maakte hij illustraties voor 'Het hele leven' (12+) van Bart Moeyaert, waarin de eerdere prentenboeken 'De schepping', 'Het paradijs' en 'De hemel' werden gebundeld. Sindsdien werkt hij aan een vervolg op 'Zwerveling'. Wij kijken er al naar uit!

Iedereen herinnert zich de geur van sinterklaasdag, de smaak van gestolen goed, het geluid van zomers water. Iedereen heeft een grootmoeder gehad met een rommellaatje, iedereen weet nog hoe warm de armen van de liefde waren.

In 'Broere' haalt Bart Moeyaert herinneringen op uit zijn kindertijd, als jongste van zeven broers. Je hangt de meesterverteller aan de lippen: kleine anekdotes worden spannende avonturen, zoals ook voor kinderen de kleinste dingen een enorme belevenis kunnen zijn al is het maar een stukje grond van 1 bij 1 meter, geruild voor een bord spruiten. Geluiden, geuren, smaken, gevoelens, gedachten en dromen laten de kinderwereld tot in het kleinste detail tot leven komen. Je kan niet anders dan glimlachen bij de verhalen van die kleine jongen die probeert de wereld om zich heen te begrijpen en zo graag bij zijn grotere broers wil horen.

Bart Moeyaert (1964) is een veel bekroonde en vertaalde Vlaamse schrijver met werk voor kinderen, jongeren en volwassenen, zowel fictie als poëzie. Hij kent als geen ander de kracht van suggestie, houdt zijn verhalen schijnbaar klein, maar achter de woorden zit een hele wereld verborgen. Voor zijn jeugdoeuvre ontving hij in 2019 de Astrid Lindgren Memorial Award, de belangrijkste internationale oeuvreprijs voor jeugdliteratuur. Voor jongeren raden we naast 'Broere' ook 'Tegenwoordig heet iedereen sorry' aan (12+, net verfilmd) en de beklemmende YA romans 'Wespennest' en 'Het is de liefde die we niet begrijpen' (beide 14+). Met enkele details, zoals tikkende breipennen, weet Moeyaert moeiteloos een heel sfeerbeeld te scheppen. Met heel precieze lijnen schetst hij elk personage, terwijl hij ook veel ruimte laat voor je eigen invulling. Het zijn nooit karikaturen, maar mensen van vlees en bloed gepokt en gemazeld door het leven. Onder de woorden en tussen de zinnen gaat trauma en groot verdriet schuil, je voelt de personages worstelen, zonder dat het moet worden uitgespeld. Voor een jongeren doelgroep kan je op onze Smaakmakerslijst 'Morris' (8+, met Sebastiaan van Doninck) vinden, dat publieksprijs van de Boon won in 2023. Zijn nieuwste kinderboek 'Atman!' (7+, met Mark Janssen) werd bekroond met de Woutertje Pieterse Prijs 2026.

Ik doe niet abnormaal, ik bén abnormaal. Ik weiger nog normaal te zijn als normaal zijn betekent dat je je altijd groter moet voordoen dan je bent, dat je jezelf op een voetstuk moet plaatsen om neer te kunnen kijken op wie minder geluk heeft, dat je áltijd een masker moet dragen. Iedereen die er even op let, snapt dat dit een wereld met een filter is. En weet je hoe die filter heet? FAKE, van Fuck Authenticity & Keep pretending for Ever.

Max vlucht naar zijn bed en trekt zijn donsdeken over zijn kop. Hij staakt. De stilte in huis is om te snijden en hij heeft ruzie met zowat iedereen die de baas over hem speelt. Wanneer de druk te hoog wordt, loopt hij weg van huis, op zoek naar een plek waar niemand hem lastigvalt, een plek waar hij zichzelf kan zijn. Dan begint het spel: Max tegen de vijandelijke troepen. Lukt het hem om hen te snel af te zijn? Een meeslepend verhaal over de zoektocht naar wie je echt bent en naar wie je vriend is onderweg.

Het is de laatste dag van het scoutskamp, binnenkort vieren ze thuis zijn verjaardag. Micha is een opperbeste stemming, tot hij het gezicht ziet van zijn vader die hem komt ophalen. Andreas ligt in het ziekenhuis. Zijn neef, zijn beste vriend. Hij is uit het leven gestapt, de dokters verklaren hem hersendood. Micha wordt verscheurd door verdriet en weet met zijn gevoelens geen blijf. Om zich een weg door het verdriet heen te banen schrijft hij brieven aan Antoine Griezmann, zijn voetbalidool.

Hoe heeft hij het gedaan?
Het is de lelijkste vraag die er bestaat.
Het is een vraag die stinkt naar rotte eieren.
Het is een vraag met bloeddoorlopen ogen,
met blauwe lippen,
zwarte tanden
en een tong vol zweren.

Actrice en schrijfster Twiggy Bossuyt (1970) is in 'Dag,' zeer spaarzaam met haar woorden, die weliswaar extra raak aankomen. Het dunne boekje, geschreven in poëtische flarden en brieven, zit tsjokvol emotie en voelt zwaar van het verdriet, de pijn en het gemis. Het leven voor Micha is grijs-grauw geworden, net als de pagina’s waarop de brieven zijn gedrukt. Dankzij zijn buurmeisje Loulou en juf Kaat die hem helpen Andreas een plaats te geven en zijn gevoelens te verwoorden komt er toch terug licht aan het einde van de tunnel. Dit pakkende boek dat je volledig laat verstillen werd in 2022 bekroond met een Bronzen Griffel. Het waargebeurde verhaal is ook zeer geschikt om klassikaal te lezen met jonge tieners, en zo het onderwerp zelfdoding ter sprake te brengen. Recenter schreef Twiggy Bossuyt ook het pijnlijke 'Niko & Nico' (9+) over ruziënde ouders, een lege brooddoos en een verpletterende verantwoordelijkheid voor een peuterbroertje. De auteur geeft je met weinig woorden, heel trefzeker en in poëtische taal, meteen een beklemmend gevoel over de giftige gezinssituatie waarin Niko moet opgroeien.

Heb je ooit al gehoord van een beünaap, een kathedralenlikker, een raketman of een verzamelaar van gebruikte kunstgebitten? Wil je meer weten over een tsunami van bier waarin twee huizen werden platgewalst en acht mensen verdronken? Ben je benieuwd waarom iemand 's nachts vier uur lang zwemmend probeerde een cruiseschip in te halen? Schiet dan als de bliksem je zwembroek, je bi- of boerkini of zelfs je duikpak aan om je in deze waargebeurde verhalen onder te dompelen.

Fictie kan vergezocht of ongeloofwaardig zijn, maar waargebeurde verhalen zijn soms nog waanzinniger. En wat dacht je van een waargebeurd verhaal over hoe mensen dachten dat een verzonnen verhaal echt was en het land daardoor in rep en roer stond? Guy Didelez (1952) en Frank Pollet (1959) schreven samen vier boeken met waargebeurde verhalen die je verbluffen of doen lachen (naast 'Waanzinnig' ook 'Onopgelost', 'Keigrappig' en 'Beestig'). Al is het niet altijd grappig, er zitten ook drama's tussen de verhalen, die je weliswaar versteld doen staan. De vertellingen zijn heel laagdrempelig en de verhalen vrij kort, ideaal voor jongeren met weinig leeservaring die af en toe toch een boek ter hand willen nemen. De cartooneske illustraties maken het net voor deze doelgroep aanlokkelijk om te gaan lezen.

Didelez en Pollet zijn bevriende jeugd- en theaterauteurs. Samen schreven ze heel wat boeken met bizarre waargebeurde verhalen zoals 'Man eet hond' en de reeks 'Rarifeiten'. Frank Pollet won met 'Want een ezel is een voorbeeldig mens' de Inclusieve Griffel 2015 en de Kinder- en Jeugdjury 2016. Van Guy Didelez verscheen recent 'Gevangen in het poolijs' over de Zuidpoolexpeditie van Adrien de Gerlache (9+, met illustraties van Caryl Strzelecki), waaruit ook een toneelstuk is ontstaan. Zijn bekroonde jongerenroman uit 1996 'In het teken van de Ram' (samen met Patrick Bernauw, 13+) over de opkomst van de jodenvervolging in Duitsland is door een heruitgave nog in veel bibliotheken te leen.

Hoe ontstaat dat magische poollicht? Kan het kikkers regenen? Zijn er werkelijk geen twee sneeuwvlokjes hetzelfde? Wist je dat regenbogen geen bogen maar cirkels zijn? (De stiekemerds.) Waarom zullen we nooit meer een orkaan met de naam Gustav tegenkomen? Wat is de straalstroom? Bestaan luchtspiegelingen echt?

Als kind al hield Sarah Devos ervan om liggend in het gras naar de wolken te kijken en zich te verwonderen over al dat moois dat zich zomaar aan de hemel voor haar ogen ontrolde. Die verwondering is ze nooit kwijtgeraakt. Word een doorgewinterde wolkenspotter. Leer meer over mist, Saharazand, sneeuw en regen, de mistral en de sirocco, hoge- en lagedrukgebieden, weerballonnen en zeppelins. Ontdek prachtige optische fenomenen, zoals regenbogen, bijzonnen en corona’s (de plezante versie) en kom tot de conclusie dat werkelijk alles op een of andere manier met elkaar samenhangt.

Sarah Devos (1980) schrijft in haar non-fictiereeks met natuurboeken vol passie en enthousiasme. Ze spreekt in haar humoristische teksten de lezer rechtstreeks aan en gidst je door complexe thema's. Ook haar tekeningen zijn tegelijk grappig en inzichtelijk. De reeks ('Het bosboek', 'Het zeeboek', 'Het ruimteboek' en 'Het hemelboek') is bedoeld voor het hele gezin, maar de inhoud wordt boek per boek pittiger. Heeft jouw kind zowat de hele non-fictie sectie van de bibliotheek uitgelezen of heeft jouw tiener behoefte aan uitdagende non-fictie, maar is het volwassenaanbod toch wat te droog? Dan is dit de perfecte keuze! Meer een doener dan een denker? Kijk dan eens naar haar speelse publicaties om zelf de natuur te gaan verkennen: 'Sporen & vondsten', 'Expeditie natuur', 'Expeditie stad' en '24 snel te herkennen vogelgeluiden van bij ons'. Eerder oogste Sarah Devos reeds succes met de laagdrempelige geschiedenisreeks vol humor 'Professor Kleinbrein' (8+). In 2025 verscheen haar fictiedebuut 'Mary, meisje van de zee' (9+, ook op deze Smaakmakerslijst), en momenteel schrijft ze aan een tweede verhaal 'Tommie'.

1914. Ule Pauwels woont samen met haar vader, moeder en haar drie jongere broers op een boerderijtje in Cruyshautem. Ze wordt binnenkort veertien en gaat dienen bij de dorpsdokter. Hier gaat een hele nieuwe wereld voor haar open, een wereld vol boeken, schilderijen, muziek, … Maar dan vallen de Duitsers België binnen en wordt haar vader opgeroepen. Bijna iedereen uit het dorp vlucht naar Frankrijk, ook Berten, haar vriendje, en zijn ouders. Haar moeder wil de boerderij en de dieren echter niet achterlaten. Maar de Duitse pletwals is niet te stoppen. Dus vertrekken ze ook, naar de Westhoek bij nonkel Siele en tante Clara. Ze halen het nog net: vlak achter hen wordt de frontlijn gesloten en stroomt de IJzervlakte onder. Terugkeren naar huis is onmogelijk geworden. De oorlog zakt weg in de modder. De rust keert terug, of toch voor een tijdje. Want als de Duitsers in april 1915 gifgas gebruiken, zijn ze in Everdinghe niet meer veilig en vluchten ze verder weg van het front. Het wordt voor Ule een lange tocht vol gevaar, liefde en vriendschap. Maar ook een tocht naar zichzelf.

Marc de Bel (1954) schreef meer dan 200 kinder- en jeugdboeken. Hij is vooral gekend van zijn lollige, fantasierijke verhalen voor kinderen zoals de vele boeken over de Boeboeks, maar zijn oeuvre heeft ook een ernstige kant. De Bel schreef namelijk ook heel wat historische jongerenromans die meer dan de moeite waard zijn om te ontdekken! 'Ule' is gebaseerd op de herinneringen aan de eerste Wereldoorlog van zijn grootmoeder Eulalie Pauwels, en vormt het eerste deel van zijn (los te lezen) Pauwels-trilogie. Door het gebruik van de ik-persoon leef je intens met Ule mee, de oorlog komt in alle heftigheid intens tot leven en je beseft als jonge lezer waarom we de geschiedenis nooit mogen vergeten. Na 'Ule' volgden in deze trilogie 'Mette' (Inclusieve Griffel, genomineerd voor de Thea Beckmanprijs, over het interbellum) en 'Marie' (tweede Wereldoorlog). Ook twee boeken over Nelle (14+) over heksenvervolging en slavernij in de zeventiende eeuw zijn toppers voor jongeren die houden van historische literatuur. Tenslotte raden we ook nog de twee recentste historische YA van De Bel aan, beide over de tweede Wereldoorlog: 'Het dorp van de zwaluwen' en 'De spookspeler', evenals het actuele en waargebeurde vluchtelingenverhaal 'De vlucht van Farid' over een Afghaanse tiener op zoek naar veiligheid. In de zomer van 2026 verschijnt een nieuw jongerenboek over Vincent van Gogh: 'De tekeningen van meneer Vincent'.

Een meeslepend verhaal over een tiener die zich leert staande te houden in een wereld die is afgestemd op een (soort van) gemiddeld kind.

Wal is een gevoelige en bijzonder intelligente jongen met concentratieproblemen. Zijn hoofd lijkt op een rommelzolder. Nu Wal wat ouder is, gaat het beter met hem. Zijn psychologe vraagt hem om zijn verhaal op te schrijven zodat jongeren zoals Wal er troost kunnen uit putten. Een meeslepend verhaal over een tiener die met vallen en opstaan leert om zijn weg te vinden in een soms erg verwarrende wereld.

Het verhaal van Wal komt binnen, vooral wanneer je zijn eigen ervaringen, die hij op vraag van zijn psycholoog neerpent, leest. Met zijn korte, maar rake overpeinzingen kan je je als lezer een heel goed beeld vormen van hoe hij zicht voelt. En veel jongeren zullen zich in deze gevoelens kunnen herkennen. Brigitte Minne schrijft helder en empathisch. Ze weet gevoelige thema's met de nodige relativering neer te schrijven. Ze laat veel ruimte voor inleving, zodat haar verhalen gemakkelijk aan je huid blijven kleven.

Brigitte Minne (1962) is één van de meest bekroonde auteurs bij De Leesjury. Ze heeft dan ook een heel breed oeuvre, met boeken voor alle leeftijden. Met 'Paultje, echt geen jongen' schreef ze een heel beklijvend boek over transseksualiteit voor 12+. Voor jongere kinderen (8+) raden we zeker aan om 'De ronde van varken' te lezen (geïllustreerd door Joris Thys), een geestig wielerverhaal over prestatiedrang en teamspirit. Haar prentenboek 'Heksenfee' (met Carll Cneut) vind je ook terug in onze Smaakmakerslijst.

Twee immense torens, afgesloten van de buitenwereld, met slechts een uitzicht op kale, desolate vlaktes. De 10 rangen bepalen je plek in de toren: hoe lager je woont, hoe beter je leven. Of zo lijkt het, in ieder geval ...

Iedereen wacht op hun kans om te dalen in de torens, terwijl de angstaanjagende Helleherders de bevolking in toom houden. Lexa groeit op in Rang 5. Ze droomt van een beter leven voor zichzelf en haar beste vriend Mico. Maar bovenal wil ze een remedie vinden tegen de Ziekte, een dodelijk virus dat door de torens raast. Bij hun langverwachte Keuzemoment slaan Lexa en Mico onverwacht verschillende wegen in. Ze ontdekken de duistere waarheid achter het systeem. Hoe ver willen Lexa en Mico gaan om hun dromen waar te maken? En zullen ze elkaar nog terugvinden?

'Tweelingbloed' is het razend spannende eerste deel van een trilogie en het YA-debuut van auteur, columniste en singer-songwriter Hannelore Bedert (1984). Een zeer overtuigend debuut dat meteen een plek wist te veroveren op de shortlist van de Lavki-prijs 2026 tussen de grote namen van de Vlaamse jongerenliteratuur. Ze trekt lezers mee in een dystopische wereld vol spanning, actie, monsters en verzet. Vriendschap en keuzevrijheid zijn de echte inzet. 'Tweelingbloed' is de start van iets groots voor wie houdt van Suzanne Collins en Veronica Roth. Hannelore Bedert is volop bezig aan het vervolg.

Voor haar veertiende verjaardag krijgt Emma hét cadeau van haar leven. Haar vader, die zijn gezin zeven jaar geleden verliet, neemt haar mee op een reis naar de Verenigde Staten van Amerika. Emma is door het dolle heen, maar mama is net iets minder enthousiast. Is dit geschenk wel zo mooi als het lijkt? Kent Emma haar vader wel genoeg om alleen met hem op reis te gaan? Misschien is de terughoudendheid van haar moeder niet helemaal onterecht ...

Hoe vergeef je iemand die je op je zevende zomaar achterliet? Kun je zeven lange jaren van bitter weinig contact met een reisje uitwissen? Humor en scherpe confrontaties vormen de ingrediënten voor de zoektocht naar een antwoord op deze vragen.

Luc Descamps heeft al een indrukwekkend oeuvre bij elkaar geschreven, van prentenboeken tot boeken voor jongeren, van griezelverhalen tot reisverhalen. Zijn grote doorbraak kwam er met zijn succesreeks 'De donkere getallen' (10+). Met het derde deel, 'De grot van Merlijn' won hij in 2007 de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen. Voor 15+ schreef hij samen met zijn zoon Timo de filmische 'Eilanden'-trilogie in het fantasygenre. En recent begon hij de avonturenreeks 'Spiegelwereld' voor 10+, met in de hoofdrol een Oekraïense vluchtelinge. Het mag duidelijk zijn dat Luc Descamps graag reeksen schrijft. Ook 'En ik dan?' vormt een reeks reisverhalen, die bestaat uit vier delen, waarin Emma en haar onhandige vader telkens een andere bestemming tegemoet gaan. Descamps schrijft lichtvoetig en speels, met heel wat grappige noten. Met veel vaart en vlotte dialogen weet hij zelfs moeilijkere thema's, zoals echtscheiding en moeilijke familierelaties, luchtig te houden.

Buiten is het vijftig graden. De zeespiegel stijgt elke dag en er is om de haverklap een lockdown door een of ander nieuw virus – of erger: een vieze schimmel. Maar het zal Lily allemaal worst wezen. Ze is veertien, baadt in luxe, en is altijd druk druk druk als een van de bekendste influencers van haar tijd. Wanneer ze op vakantie halsoverkop verliefd wordt op de goddelijke mopperpot Samuel, stort ze zich in een knettergek avontuur om zijn hart te veroveren. Waar ze niet op gerekend had, was de harde waarheid over het leven dat ze leidt. Een ontdekkingstocht die niet alleen haar bestaan, maar dat van elke jongere op de planeet op z’n kop zal zetten. Een meisje dat alles heeft, geeft haar prinsessenleventje op voor de liefde. Ze krijgt er een verpletterende verantwoordelijkheid voor in de plaats.

Tom de Cock creëert met veel verbeelding een wereld 150 jaar in de toekomst, die je met een wrange smaak naar onze huidige wereld doet kijken. Heel wat actuele ontwikkelingen en problemen trekt hij door naar de toekomst waardoor je een mengeling van futurisme en herkenbaarheid krijgt: technologie en artificiële intelligentie, sociale media en privacy, klimaatproblemen en vervuiling, jongerenprotesten, de coronacrisis en vluchtelingenproblematiek. Lily’s zoektocht naar de ideale vlog levert een verhaal op vol avontuur en onverwachte wendingen, met een vleugje romantiek. Het boek leest als een trein en is heel toegankelijk geschreven. Ondanks de dikte raden we deze bijgevolg zeker ook aan voor jongeren die niet veel lezen.

'Lily' was het jongerendebuut van radio- en podcastmaker Tom de Cock (1983) en meteen een schot in de roos. Het boek werd bekroond als Beste Boek voor Jongeren. 'Lily' is het eerste deel van een dystopisch vierluik, waarvan voorlopig 3 delen zijn verschenen. Het kan ook probleemloos los worden gelezen (de volgende delen lees je best wel in volgorde).

Marguerite van Male is veertien en een half. Ze is de erfgename van Vlaanderen. Ze droomt van een witte ridder die haar naar een kasteel in de wolken zal voeren. Maar de ridders die ze ontmoet zijn allemaal sufferds die niet bestand zijn tegen haar pittige karakter en haar opvliegende aard. Op een dag beslist haar vader met wie ze die zomer zal huwen ...

Dit boek biedt een levendige, gedetailleerde inkijk in het leven van de adel in de 14de eeuw in Vlaanderen, die op gespannen voet met de stadsgilden leefde. Vlaanderen was diplomatiek zowel afhankelijk van bondgenoot Frankrijk, als wolleverancier Engeland, maar bovenal gedomineerd door de katholieke kerk. Het verhaal, waarin Marguerite zelf aan het woord is, lijkt eerst uit een reeks losse anekdotes te bestaan: 'highlights' uit het leven van Marguerite. Maar het blijken al snel vakkundig gekozen en geplaatste steentjes te zijn in een mozaiek die een krachtig portret vormen van deze wat vergeten vrouw uit de geschiedenis van Vlaanderen. Het boek ontvouwt zich tot een strategisch schaakspel waarin Marguerite en haar vader aan elkaar gewaagd zijn. Wat begint als een eerder traag verhaal in verbluffende taal doordrengd met subtiele grapjes, groeit uit tot een meesterlijk opgebouwd psychologisch duel dat onder je huid kruipt.

'Jonkvrouw' verscheen in 2005 en werd overladen met prijzen. Het boek betekende de doorbraak van scenarist Jean-Claude van Rijckeghem (1963) als jeugdboekenschrijver. Er volgden een reeks fantastische historische YA romans met eigenzinnige, vastberaden jonge vrouwen in de hoofdrol. Na 'Jonkvrouw' schreef Jean-Claude van Rijckeghem ook 'Galgenmeid' samen met Pat van Beirs, en ging daarna solo verder met het tevens veel gelauwerde 'IJzerkop', 'Onheilsdochter' en 'Properzia'. Alle vijf krachtige historische portretten in een avontuurlijk verhaal, met een duidelijke coming-of-age thematiek en zoektocht naar identiteit.

Zeer knap portretteert Marleen Nelen haar hoofdpersonage Luca en diens band met zijn broer Berio: een blindelings vertrouwen dat hun halsbrekende act aan de trapeze in de nok van het circus mogelijk maakt. Tot Yulia op het toneel verschijnt en zonder dat te willen een wig tussen hen drijft.

Zintuiglijke beschrijvingen in wondermooie zinnen maken het lezen van dit boek van begin tot einde puur genieten. Zoveel dingen ook die net niet gezegd worden, maar daardoor des te meer je overvallen en blijven nazinderen. Je houdt je adem in bij de fenomenale stilte in het boek, wanneer de broers door de lucht suizen en alles om hen heen verdwijnt, wanneer Luca en Yulia samen zijn. De dreiging en willekeur, het angstklimaat en de repressie van het fascistische regime in Italië onder Mussolini laten je haren overeind komen en maken het historische boek ontzettend actueel.

Marleen Nelen (1971) schrijft voornamelijk psychologische en historische romans voor jongeren. 'Alles wat licht is' won in 2021 de Lavki-prijs (5-jarige prijs voor beste Vlaamse jeugdboek) wij begrijpen helemaal waarom. Een prachtboek voor (meer ervaren) lezers vanaf 13/14 jaar (en veel ouder). Eerder viel ook 'Over zee' in de prijzen. Recent verscheen een nieuwe historische YA van haar hand: 'De vogels'.

Amelie is zestien en runt de weinig succesvolle truecrimewebsite 'KillerChick'. Haar onderzoekskeldertje hangt vol vergeelde foto's van slachtoffers, mogelijke daders en theorieën over onopgeloste cold cases. Ze droomt ervan er ooit één te kraken. En dan staat Matteo aan haar deur. Hij smeekt om haar hulp: zijn nichtje verdween en werd doodverklaard maar hij gelooft er niets van. Wat begint als een cold case wordt al snel levensgevaarlijk.

'Het meisje dat niet sterven wou' is het eerste deel van een nieuwe reeks 'Moorden voor beginners'. De YA-thriller leest razendsnel en blijft spannend tot de laatste bladzijde. De actie speelt zich af in een herkenbare Vlaamse setting. Jeugdauteur, regisseur en scenarist Bjorn Van den Eynde (1984) is een creatieve duizendpoot. Sinds 2012 schrijft hij jongerenthrillers. Zijn bekendste en razend populaire reeks 'Team Mortis' (13+) was vijf jaar op rij de beste verkochte YA-reeks tijdens de boekenbeurs (2014-2019) en werd tweemaal genomineerd voor de Leesjury. Het is zijn missie om jongeren de liefde voor het verhaal te doen (her)ontdekken, hen kennis te laten maken met het auteurschap en hen bewust te maken van het schrijfproces dat voorafgaat aan alle boeken, films en tv-reeksen waar ze van houden. Daartoe geeft hij regelmatig schrijfworkshops voor jongeren en is hij een graag geziene gast op YA boekevenementen.

De vader van de 16-jarige Tessa geraakt steeds meer gebiologeerd door Congo na het lezen van de reisverslagen van Henry Morton Stanley en besluit zelf naar Congo te trekken om er een handelspost op te trekken en beschaving te brengen voor de Congolezen. Na een brand waarbij hij zijn vrouw en twee kinderen verliest, besluit hij te vertrekken en zijn enige overlevende kind Tessa mee te nemen. Congo blijkt echter al snel niet zo idyllisch. Tessa gruwelt van wat ze om zich heen ziet: de Congolezen worden gedwongen tot het leveren van grote hoeveelheden rubber. De opgelegde quota zijn onmenselijk en onhaalbaar, maar de blanke uitbaters van de handelsposten aarzelen niet om ze met extreem geweld af te dwingen. Met lede ogen kijkt Tessa toe hoe haar vader al snel wordt gecorrumpeerd door het machtssysteem. Geraakt ze nog ooit uit deze hel?

Tessa pent haar verhaal neer terwijl ze op een schip terugvaart naar Europa, haar eigen ervaringen en observaties afgewisseld met mijmeringen over de andere passagiers en hun visies en belangen. Zo creëert de auteur wat afstand die de heftigste scènes beter behapbaar maken, want het is geen fraai stuk Belgische geschiedenis. De schrijver brengt heel overtuigend de toxische en gewelddadige cultuur in beeld, die hij genuanceerd belicht waardoor je een beeld krijgt van de rol van Belgische kolonisten en hun plaatselijke leger, Arabische slavenhandelaren en de Congolese stammen in het exponentieel toenemende geweld. Gruwelen zoals de praktijk van de afgehakte handen maken duidelijk hoe lichtzinnig er werd omgesprongen met de lokale bevolking. Ook de positie van missionarissen krijgt een plaats in het verhaal. Tenslotte is er aandacht voor de Congolese cultuur, waar Tessa heel nieuwsgierig naar is, en voor de natuur. Dat zorgt voor ademruimte in het boek, al zijn ook Tessa’s confrontaties met de natuur regelmatig levensbedreigend.

'Ik ben de jachtluipaard' is een heftig en aangrijpend, maar bijzonder goed geschreven en uitgebalanceerd boek. Paul Kustermans (1936) geeft veel historische inzichten mee, maar het voelt nergens als een geschiedenisles of documentaire, het blijft een mooie roman. Dit boek uit 1999 was decennialang het enige jeugdboek over de Belgische koloniale geschiedenis, waardoor Clavis het opnieuw heeft uitgegeven in 2021. Wat ons betreft zou het boek verplichte literatuur op middelbare scholen mogen worden. In 2025 verscheen een eerste kinderboek over het koloniale verleden van België bij Lannoo: 'Kimia in het hart van Congo', dat ook in onze Smaakmakerslijst staat bij 10+.

Paul Kustermans schreef voornamelijk historische jongerenromans. In de jaren '80 en '90 vielen veel van zijn boeken in de prijzen bij de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen. Hij won tevens een Boekenwelp voor 'Voor Paulien', een verhaal over kinderarbeid voor 12+.

Het leven van Toine, leerling-schilder bij zijn vader, wordt door de Franse Revolutie overhoopgehaald. In enkele maanden tijd kookt Parijs over van haat, verraad en moord. De revolutie hapt geen kleine stukjes uit je huid, ze vreet in één keer je hele hart op.

Vera van Renterghem trekt je mee de woelige straten van Parijs op terwijl de revolutie steeds beestachtiger en bloediger wordt. Mensen worden op straat gelyncht, de guillotine laat onophoudelijk koppen rollen. Iedereen die je tegenkomt gelijk geven, onafhankelijk of je het met hen eens bent, geeft je het meeste kans om te overleven.

Te midden van dat tumult probeert Toine uit te maken wat hij wil in zijn leven, maar de keuzes die hij moet maken verscheuren hem. Hoever is hij bereid mee te doen met de revolutie om zijn eigen dromen te bereiken terwijl onschuldigen het leven laten? Kan hij zijn familie en zichzelf veilig houden? Wie kan hij nog vertrouwen?

Historica Vera Van Renterghem (1970) maakt belangrijke historische gebeurtenissen invoelbaar voor kinderen en jongeren. Na het lezen van 'Rood' zal je niet snel meer vergeten waar de Franse revolutie om draaide, je beleeft die gruwelijke tijd immers zelf mee. Wat jongere lezers met een liefde voor geschiedenis kunnen hun gading vinden in de meer avontuurlijke reeks vol tijdreizen: 'Oscar Cook'. De reeks bestaat uit twee trilogieën, respectievelijk voor 9+ en 11+. Jongeren die ook van psychologische verhalen houden, kunnen we ook 'Giftig' aanraden, haar debuut dat ondertussen werd heruitgegeven: een beklemmende YA roman gebaseerd op waargebeurde feiten over een meisje dat slachtoffer was van Münchhausen-by-proxy.

Jef droomt ervan om een held te worden, liefst samen met zijn beste vriend Ward. Voor zijn zus Renée hoeft dat heldendom niet zo nodig. Zij heeft genoeg aan Ward, zijn hemelse saxofoonspel, en zijn fluwelen blik. Maar het is 1943. Midden in de oorlog. Aan het oostfront wordt een bikkelharde strijd gevoerd tegen de Russen. De Duitsers lijden er grote verliezen en hebben dringend dappere jongemannen nodig om hen bij te staan. Voor de jongens een gedroomde kans om held te worden. Voor volk en vaderland. Voor een betere wereld. Ward vertrekt liever vandaag dan morgen. Maar zo denkt lang niet iedereen er over.

Een aangrijpend verhaal over oorlog in tijden van liefde, en over de verwoestende keuzes waarvoor een oorlog mensen stelt.

Els Beerten begon haar schrijverscarrière in 1987 met 'Scènes', een jongerenboek over een meisje dat het moeilijk heeft in de toneelschool. Nadien schreef ze een periode vooral voor jongere kinderen. In 1998 verscheen 'In het donker is het veilig'. Dit boek beschouwt ze als een soort keerpunt in haar carrière. Stilaan richt ze zich terug op oudere kinderen en jongeren. Met 'Allemaal willen we de hemel', een oorlogsboek vol verwoestende keuzes, boekt ze haar grootste succes. Met dit boek wint ze maar liefst tien prijzen, nationaal en internationaal, waarvan de Boekenleeuw, de Gouden Uil Prijs van de jonge lezer, de Nienke Van Hichtum-prijs en de Lavki-prijs de belangrijkste zijn. Ook 'Lopen voor je leven', over Noor, die in de jaren '70 tegen alle conventies in een marathon wil lopen, wint verschillende prijzen (o.a. de Gouden Zoen en de Kleine Cervantes). Met haar meest recente jongerenboek 'De rest van ons leven', opnieuw een boek over de tweede wereldoorlog dat migratie een menselijk gezicht geeft, weet ze eveneens te overtuigen en veroverde ze een plek op de shortlist van de Lavki-prijs 2026.

Els Beerten heeft een filmische, maar ingetogen schrijfstijl. In korte hoofdstukken vol mooie zinnen en overpeinzingen zoekt ze ondanks de zwaardere thematiek nooit het grote drama op, maar een hartverscheurende eenvoud. Ze blinkt uit in het beschrijven van de psychologie en ontwikkeling van karakters, waardoor je als lezer sterk meeleeft en veel sympathie voelt voor elk van de personages. Haar verhalen blijven vaak lang nazinderen en stemmen tot nadenken. We vinden dat haar YA boeken op de literatuurlijst (15+) van elke middelbare school thuis horen, en raden ze in het bijzonder ook aan voor sterke lezers op zoek naar veel diepgang vanaf 13 jaar.

De achttienjarige Tor beschouwt zichzelf niet bepaald als moedig. Het liefst is hij bezig met schrijven, om zijn gedachten te ordenen en door de dagen te navigeren. Maar als hij ontdekt dat zijn vader in IJsland woont en niet eens afweet van zijn bestaan, stapt hij het vliegtuig op. Hoe zal zijn Vikingvader reageren? En wie is het mysterieuze meisje met haar grijsgroene ogen? Zijn komst laat een vulkaan ontwaken in het kleine dorpje …

Verpletterende en sensuele bildungsroman over de zoektocht naar je wortels, over de weerbarstigheid van de liefde en over onverwachte confrontaties met anderen en jezelf.

Reine De Pelseneer is als auteur van vele markten thuis. Ze schrijft voor alle leeftijden, zowel proza als poëzie. In 'Alles wat groots voelt' komt die veelzijdigheid mooi samen. Het verhaal van Tor wordt afgewisseld met korte stukjes poëzie, die hij zelf schrijft om zijn overweldigende gedachten en emoties te ordenen. Reine De Pelseneer slaagt er heel goed in om in het hoofd van jongeren te kruipen. Ze schrijft rustig en ingetogen, met veel aandacht voor wat personages denken en voelen. Innerlijke ontwikkeling, kwetsbaarheid en menselijke relaties zijn thema's die steeds terugkomen in haar YA-boeken. Ze behandelt deze met zachtheid en empathie. En ze is een kei in het beschrijven van de setting en sfeer van haar verhaal. In 'Alles wat groots voelt' bijvoorbeeld, voel je als lezer de kracht van de Ijslandse natuur. 'Alles wat groots voelt' behaalde zeer verdiend de eerste plaats bij de Leesjury 2024 (groep 14-16 jaar), werd genomineerd voor de Druk in Leuven YA juryprijs 2024 en stond op de shortlist voor de Lavki-prijs 2026. Eerder schreef Reine De Pelseneer voor jongeren ook het ontroerende 'Is liefde lastig?' en het meeslepende 'Zeg iets!'

Op pinkstermaandag 1828 toonde Kaspar Hauser zich voor het eerst aan de wereld, op een willekeurig plein in het Duitse Neurenberg. De vondeling bracht zijn eerste levensjaren in een kelder door en bezat woorden noch herinneringen. Op basis van dat intrigerende verhaal schreef Kristien Dieltiens een meeslepende historische roman waaraan ze zeven jaar werkte. Ze weet bijzonder knap naar de onbekende buitenwereld te kijken door de ogen van Kaspar, en woorden te geven aan deze jongen die jarenlang nauwelijks taal kende. Verschillende verhaallijnen en tijdsmomenten verweeft ze tot een magistraal en raadselachtig psychologisch dubbelportret. Een verhaal dat je nooit meer loslaat en dat iedere liefhebber van historische fictie voor jongeren moet gelezen hebben. Bovendien is het boek prachtig uitgegeven met zwarte bladen met een kleine illustratie van Carll Cneut om de verschillende verhaallijnen van elkaar te scheiden.

Kristien Dieltiens (1954) debuteerde in 1997 en schreef intussen al meer dan 50 kinder- en jeugdboeken. Woutertje Pieterse Prijs-winnaar 'Kelderkind' is zonder twijfel haar magnum opus, maar ze schreef nog een aantal knappe historische jongerenromans. De humoristische coming-of-age roman 'Papinette' speelt zich af in Antwerpen in het midden van de 16de eeuw (t.t.v. de beeldenstorm) en zal zeker in de smaak vallen bij liefhebbers van de boeken van Jean-Claude Van Rijckeghem. Het geeft een goed tijdsbeeld van de klassenmaatschappij in die tijd, over schilderkunst (en iconografie) en religie. Eerder publiceerde ze het middeleeuwse drieluik 'Olrac', 'Aude' en 'Candide'. De laatste jaren legde Dieltiens zich meer toe op jonge kinderen: prentenboeken, verhalenbundels voor jonge kinderen en boeken voor beginnende lezers. In die laatste categorie won 'Een reus van een beer' de Leesjury 2017 en was het gevoelige 'Donsdag' genomineerd voor de Leesjury 2026. Recent verscheen een nieuwe verhalenbundel voor 5+ van haar hand bij De Eenhoorn: 'Trap niet op mijn baard: verhalen over dwergen en kabouters'.

De zestienjarige Minne woont van kleins af aan in een trailerpark, samen met haar broertje en haar altijd afwezige moeder. Wanneer ze Summer ontmoet, wordt haar kleine wereldje op zijn kop gezet. Summer is alles wat Minne verlangt te zijn: razend knap en zelfzeker. Als haar nieuwe vriendin haar een app genaamd LoveMe voorstelt, gaat Minne steeds verder voor haar volgers en streeft ze harder dan ooit naar het perfecte beeld dat zich in haar hoofd heeft gevormd. Socials, zelfliefde, drama en een flinke portie romantiek in één pakkend verhaal voor young adults.

Bes Ceyssens (1997) debuteerde in 2019 op 21-jarige leeftijd met de Young Adult 'De laatste dans'. Een jaar later volgen het dystopische toekomstverhaal 'Vruchteloos' en 'Avondrood', een spannend en romantisch verhaal dat zich afspeelt op de vooravond van de Franse Revolutie, waarmee ze een tweede plaats behaalde in de Leesjury 2021-2022 (categorie 14-16 jaar). Ceyssens schrijft eenvoudig en vlot, waardoor haar boeken makkelijk weglezen en geliefd zijn bij het jonge publiek. Ook 'Hou van mij' is een verhaal dat aanvankelijk vrij eenvoudig voortkabbelt, maar dat door een onverwachte wending toch een verrassende diepgang krijgt en dan zelfs vrij heftig binnenkomt. Recent richt Ceyssens zich ook op een jonger publiek met onder meer het prentenboek 'De rode draad' en het reeksje 'Lily en Frig' voor lezers vanaf 8 jaar.

Noël was klaar voor een nieuwe start aan de universiteit. Weg van huis, naar een nieuwe, progressievere stad, waar ze op zoek kon gaan naar wie ze echt is, wat ze echt wil, en hoe dat nu zit met die verwarrende seksualiteit van haar. Maar dan verliest haar beste vriendin Celia de strijd tegen kanker en vallen Noëls plannen in duigen. Haar leven verliest de kleur die Celia bracht, en de toekomst is toch wel eng nu Noël ze alleen tegemoet gaat. Maar Celia, die al langer wist dat ze Noël zou moeten achterlaten, heeft voorzorgen genomen. Met een zelfgemaakte adventskalender probeert ze van tussen de sterren Noël terug op het juiste pad te krijgen. Maar is Noël er wel klaar voor om haar verlies een plaats te geven, haar seksualiteit onder ogen te komen én terug contact te zoeken met dat meisje van Vinyl dat al meer dan een jaar door haar hoofd spookt?

Hanne Eerdekens (2000) debuteerde in 2023 sterk met 'Met jou is het anders', een jaar later al meteen gevolgd door deze tweede queer YA roman 'Polaris'. In beide boeken zijn de zoektocht naar seksuele identiteit en de angst daarbij voor de reactie van anderen belangrijke thema's. De personages zijn heel overtuigend vorm gegeven en levensecht, wat de boeken extra invoelbaar maakt en je genadeloos een krop in je keel geeft bij sommige scènes. De tekst leest heel prettig, al mag het voor ons hier en daar wat compacter. De boeken vallen in elk geval in de smaak bij de jongeren, die er veel herkenning in vinden. Als jonge schrijfster staat Eerdekens nog heel dicht bij de belevingswereld van jongeren en weet die zeer goed te vatten in haar verhalen. 'Met jou is het anders' veroverde de tweede plaats bij de Leesjury in 2025, 'Polaris' de derde plaats in 2026. In het najaar van 2025 verscheen alweer een nieuwe YA roman van haar hand 'Hoofd boven water'.

De pas afgestudeerde historica Amber is vastberaden op eigen benen te staan, en huurt een gammel oud huisje in haar favoriete armere stadswijk. De volksbuurt met zijn oude arbeidershuisjes en bolle klinkers heeft iets van een dorp in de stad. Een dorp waar de tijd bleef stilstaan. Bij het opruimen vindt ze in het huisje kindertekeningen die haar beangstigen. Via de buurvrouw komt ze te weten dat ze van de 7-jarige Sonja zijn die er 50 jaar geleden heeft gewoond en op een dag is verdwenen. Amber bijt zich in de onopgeloste zaak vast en trekt haar collega van het Volksmuseum mee in de zoektocht. Ze komen steeds meer te weten, maar de ontdekkingen wegen ook zwaar op de gevoelige Amber.

Marita de Sterck vertelt het verhaal als een mozaïek vanuit verschillende perspectieven en geeft zeer knap elk personage zijn eigen manier van vertellen. De arme volksbuurt in de Antwerpse rand in de jaren ‘70 komt tot leven door de sterk geportretteerde personages en hun onderlinge dynamiek. Het drama van 50 jaar geleden heeft iedereen in de wijk aangegrepen en levenslange littekens achtergelaten. Gevoelens van schuld en schaamte vermengd met heel veel vraagtekens. Een verhaal dat onder je huid kruipt en je tot tranen toe ontroert dat we van harte aanbevelen voor jongeren vanaf 15 jaar (of iets jongere fervente lezers die een heftig verhaal verdragen).

Marita de Sterck (1955) staat al ruim 40 jaar in het vak en is met haar eigenzinnige schrijfstem een hoog aangeschreven auteur in de jongerenliteratuur. Haar YA romans worden gewaardeerd door specialisten en lezende jongeren blijkt uit de bekroningen van haar werk. Zo kunnen we voor deze doelgroep naast 'Zoethout' ook 'Spinters', 'Wild Vlees', 'Op kot', 'Met huid en haar', 'Kwaad bloed', 'De hondeneters' en 'Mirakel' aanbevelen. Dat laatste boek veroverde een plek op de shortlist van de Lavki-prijs. 'Zoethout' werd genomineerd voor Beste Boek voor Jongeren en de Leesjury.

Uit heel wat ramen
hangen witte lakens
te rafelen aan gebroken glas.
Twee oude vrouwen
hebben op straat
een vuur gemaakt
van Hitlerportretten
en nazivlaggen.
De woede van de Russen
hoeft niet aangewakkerd.
Ik klauter de andere richting uit.
Over het puin van
andermans leven.

Berlijn, april 1945. Alle hoop lijkt verloren. De Russen staan op het punt om de Duitse hoofdstad binnen te vallen. In de ruïnes van de stad probeert een zeventienjarig meisje te overleven, samen met haar moeder, haar jongere broer en de buren die zich met hen in de kelder verschanst hebben. De gevechten komen elke dag dichterbij. Tot het front over hun wijk rolt en de Russen heer en meester worden.

Aline Sax schreef met deze versroman een beklemmende ode aan de kracht en de moed van vrouwen tijdens de allesverwoestende laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog. Uit deze pikzwarte bladzijde uit de geschiedenis, weet ze een diamant te maken. Zeer spaarzaam met woorden giet ze het rauwe verhaal poëtisch in beeld, ritme en klank. Nauwkeurig nagedacht over elke pauze tussen de woorden, welke stukje van de zin op een volgende regel thuishoort. Elk stukje zin minutieus afgewogen. Soms is één woord genoeg, soms gewoon een witte ruimte om te vertellen wat niet kan gezegd worden. De keuze voor de versroman is een voltreffer.

Historica en auteur Aline Sax (1984) laat in haar boeken onderbelichte stukken geschiedenis herleven voor kinderen en jongeren. De Tweede Wereldoorlog neemt een belangrijke plaats in in haar oeuvre, waarbij ze met boeken in heel diverse genres indruk maakt. Zo won de Engelse vertaling van de graphic novel 'De kleuren van het getto' verschillende grote Amerikaanse prijzen, en laat deze versroman over de ruïnevrouwen in Berlijn 'Wat ons nog rest' je niet meer los. Aline koos voor deze vorm, die nog heel uitzonderlijk is in de Nederlandstalige jongerenliteratuur, zodat ze stukken van het relaas, te erg voor woorden, tussen de regels kon meegeven zonder ze uit te spreken.

Voor jongeren die houden van geschiedenis raden we ook graag 'Grensgangers' (over het leven in Oost-Berlijn van de bouw tot de val van de muur) en het tweeluik 'Wij, twee jongens' en 'Schaduwleven' (over emigratie naar Amerika in 1910) aan. Ook voor kinderen schreef Aline Sax enkele zeer verfijnde parels zoals 'Het meisje en de soldaat' (over een blind meisje in Wereldoorlog I, 10+), 'De jongen op het dak' (over rouw na het overlijden van een zusje, 10+) en 'De Lantaarnaansteker' (over eenzaamheid en het brengen van licht in donkere dagen, 8+). Dit laatste boek namen we eveneens op in deze Smaakmakerslijst.